Ethem Onur Bilgiç imzalı harika bir illüstrasyon bizlerle. İllüstrasyonunu kelime dünyasında yaşatmam için destek olan Ethem Onur Bilgiç’e çok teşekkür ediyorum.

        Yüzümüzü illüstrasyona çevirdiğimizde başında şık bir miğferi olan kuru kafa bizi karşılıyor. Miğferde saplanmış bir kılıç illüstrasyonun genelinden ise çetin bir harp var. Bunu resmedilen kılıçların varlığından anlıyoruz. Tüm bu sahneye eşlik eden kuşlar uçuyor, uçuyor ve perde açılıyor…

“Artık yaşamımın sonuna geldim”

 

         Sözlerime Paulo Coelho’nun Akra’da Bulunan Elyazması kitabın ilk cümlesi ile başlıyorum. İllüstrasyonun tam merkezindeki kuru kafa Coelho’nun bu cümlesinin fısıldıyor sanki. Bu kuru kafa tüm savaşı, acıyı, kederi yaşamış görmüş sırtlanmış ve öylesine içselleştirmiş ki onun miğferine saplanmış kılıç tüm bunların kanıtı.  

       Öyle bir kanıt ki bu kuru kafanın fısıltısını anbean yükseltiyor: “Artık yaşamımın sonuna geldim, dünyayı arşınlarken bütün öğrendiklerimi benden sonra geleceklere bırakıyorum. Umarım faydasını görürsünüz.” diyen sesi tüm kılıçlara çarpıp yansıyor, her yerden duyuluyor. Coelho’nun sesi tüm sahneyi dolduruyor.

Mağrur duruşuyla kuru kafa bizi düşünmeye sevk ediyor: Yenilgi nedir?

      Sahi nedir yenilgi! Yenmemek yenememek midir? Aslında illüstrasyonda saklıdır cevabı: “Doğanın döngüsünde, zafer veya yenilgi diye bir şey yoktur, yalnızca devinim vardır.” diyen kılıçların seslerini işitebiliyorum. Coelho’yu duyuyorum gene… Coelho’da böyle tarif ediyor yenilgiyi hatta ekliyor: “Sadece pes edenler mağlup olur, diğer herkes galiptir.”  Ne kadar doğru ne kadar devinimi tarif eden bir tarif. İllüstrasyondaki kuru kafa gibi. Tüm kayıpların, yıkımların, acıların bitişlerin, başlangıçların ötesinde pes etmeyen yönüyle galip.

     Tüm bu galip yönünün yanında ise kafası karışık, darbe almış vaziyette kuru kafamız. Bu sahne hem bir doğuş hem bir mezar. Öyleyse mezarlar ne söyler bize. Zor bir sual gibi ama biliyor Halil Cibran: “Bizler varlık ve yokluk arasında, yaz ile kış arasındaki ağaçlar gibi değil miyiz?” diye soruyor da. Tam da illüstrasyondaki kuru kafanın karışıklığına kendini sorgulayan tarafına ışık tutuyor bu sorgu.