Zamanın giderek daha da hızlı akması...

Çocukken yaz tatilleri bitmek bilmezdi. Bir hafta bile uzun gelirdi. Şimdi ise pazartesi oluyor, göz açıp kapayıncaya kadar cuma geliyor. Bazen ayın kaçında olduğumu bile karıştırdığım oluyor.

Bunun sebebinin sadece yaş almak olduğunu düşünmüyorum. Bence hayatın rutinleşmesi de büyük bir etken. Çocukken neredeyse her gün yeni bir şey yaşıyorduk. Yeni bir arkadaş, yeni bir oyun, yeni bir yer... Beyin sürekli yeni şeylerle karşılaştığı için zamanı daha dolu hissediyorduk.

Şimdi ise günlerin büyük kısmı birbirine benziyor. Aynı yollar, aynı uygulamalar, aynı ekranlar. Bir gün diğerinin kopyası gibi geçebiliyor. Belki de bu yüzden haftalar bu kadar hızlı akıp gidiyormuş gibi hissediyoruz.

Bazen eski fotoğraflara bakınca şaşırıyorum. Üzerinden birkaç yıl geçmiş olmasına rağmen sanki geçen ay olmuş gibi geliyor. Ama aynı zamanda o dönemleri düşününce içinde çok daha fazla anı olduğunu fark ediyorum.

Belki de zamanın hızlanmasının nedeni gerçekten zamanın değişmesi değil. Sadece bizim onu eskisi kadar dikkatli yaşamıyor oluşumuzdur.