Chopin Nocturne’Lerinin Öyküsü

’Küçük şeylerde büyük,büyük şeylerde küçük..’’ Chopin’in eserlerini tarif etmek için daha uygun bir tabir olabilir miydi? Sanmıyorum..Yalnız küçük şeylerde büyük olması onun gerçek anlamda büyük bir besteci olmasını engellemiş değildi..Hele ki söz konusu ‘’küçük’’ şeylerden biri; Nocturne gibi bir parça biçimiyse!

Chopin,ilk piyano derslerini annesinden almıştı..Ardından Bohemyalı ünlü piyano hocası onu bu alanda ilerletti..Zamanla piyano hocasının ona artık öğretecek hiçbir şey kalmadığını söylemesine rağmen,Chopin müzik alanında bilmediği daha çok şeyler bulunduğunu düşünüyordu..Bu isteği sayesinde ilerlemesini kimse durduramadı..Chopin için ondan sonra,bulunduğu noktadan daha ilerisine doğru kendi dehasının gücüyle kanat açmak kalmıştı..

Noktürn; döneminde solo piyano için bestelenmiş 21 kısa piyano müziği parçalarıdır... 18. yüzyılda İtalyanca notturno ("geceye özgü") olarakanılan noktürn, aslen akşamları çalınması öngörülen oda müziği besteleriydi,başlarda geceyi çağrıştırması aranan bir özellik değildi.

Bu bilinen özelliği almasıysa 19. yüzyılın başında gerçekleşti. İrlandalı besteci John Field yazdığı 18 ayrı piyano parçasına "noktürn / nocturne" ismini vererek bu geleneği başlattı.Field'ın bu çalışmasının öncekilerden ayrı değerlendirilmesinin sebebi, bir elin çaldığı arpejli bir eşliğin karşısında, diğer elin şarkı söyler gibi çalınması özelliğini getirmiş olmasıdır.Chopin zamanla ritmi de daha serbest hale getirerek bir anlamda gecenin belirsizliğini vurguladı.Nocturne zamanla izlenimci bestecilerin de ilgisini çekmiş,birçok parça formunun önünü açmıştır..

Kısalık içinde kusursuzluk; Chopin’in sanatının özelliklerinden biri de buydu..Ölüme,hastalığa meydan okuduğu gibi,iç dünyasını da belli etmekten kaçınır,eserlerini uzun konuşturmamaya çalışırdı..Belki de hiçbir Nocturne’nün uzun süren eserler olmamasının sebebi buydu..

Chopin’in dünyası küçük fakat kendine özgü bir dünyaydı..O küçük dünyasında farklı evrenler yarattı,hiç bulunamadığımız yerlere gitmemizi sağladı,tarif etmekte zorlandığımız hislerle buluşturdu..

Chopin'in hiçbir zaman tam anlamıyla anlaşılamadan yaşayıp öldüğünü düşünmüşümdür hep..Yazdığı her şeyle elbet ulaşmak istediği yerler vardı..Bizler yıllar sonra,çok farklı coğrafyalarda onun anlattıklarını hissetmeye,onu bulmaya çabalıyoruz..

Belki bunları bestelerken hissettikleriyle biz şu an aynı şeyleri hissedemiyoruz ama,aynı notalarla her birimize farklı kapılar açıyor.Hala ve hala..

Eğer hala dinlemediyseniz harika bir öneriyle geldim size..

Nocturne op.72 no.1 (Elbette Rubinstein’dan..)