Bir şeyleri yerli yerince beynimde yaratamıyor olabilirim. Kalbim pusulam ve öyle de kalacak. Hayata, yaşamaya olan sevgim ve saygım asla tükenmeyecek. Kalbim doğru yolu bulacak; ona kendimi tamamen teslim ediyor, bırakıyorum. Bilincim kalbime, kalbim bilincime her zaman sahip. Sırf bu sahiplik yüzünden karşıma yaşadığımda mutlu olduğum, iyikilerle dolu insanlar ve olaylar çıktı, çıkacak. Buna inancım eksiksiz, kalbim hiçbir şüphe barındırmıyor. Hayata dair hiçbir keşkem yok ve de olmayacak. Kalbimle yaşıyorum ben. Kendimi bilmesem de sonsuz bir okyanusun parçasıyım. Binbir rengi barındırıyor ruhum. Kendimi inkâr etsem de varım, yaşıyorum. Karışığım fakat varım. İşime yaramayacağını veya ne işe yarayacağını dahi bilmediğim bir bilgi yuvasıyım. Olsun. O bilgilerle ne yapacağımı seçeceğim günler de gelecek. Daha yolun başındayım. Her şey benim için henüz başlıyor. Özünü arayanım, özünü bulanım. Hem aranan hem bulunanım aynı zamanda.
Kalbur zaman evvel saman



Yorumlar (0)
Bu gönderi için henüz bir yorum yapılmamış.
Yorum Bırakın