Ahmet Güneştekin: Doğu Kültürünün Popülerleşen Yüzü mü?

Yazar: Ramazan Özcan

Ahmet Güneştekin, sanatında Mezopotamya ve Anadolu'nun derin mitolojik köklerinden beslenen bir sanatçı. Renkleri, sembolleri ve hikâyeleriyle, özellikle Doğu'ya ait kültürel kodları çağdaş sanatla buluşturuyor. Ancak son yıllarda Güneştekin’in sanatından çok, magazinle iç içe geçmiş kariyeri konuşuluyor. Sanatıyla anılması gereken bir ismin, lüks açılışlar, ünlü simalar ve popüler kültür figürleriyle anılması, bir sanat eğitmeni ve 20 yıldır taşrada resim öğretmeni olarak tartışmaya açık olarak görüyorum .  

Sanatın ticari bir meta haline gelmesi elbette yeni bir olgu değil. Ancak Güneştekin’in sanatının özünde taşıdığı Doğu'ya özgü kültürel miras, bu popülerleşme sürecinde anlamını yitiriyor mu? Mitolojiye dayalı derinlikli eserleri, büyük markalarla yapılan iş birlikleri ve elit davetlerin bir parçası olunca, sanatın ruhundan uzaklaşıyor mu? Sanatının merkezinde yer alan tarihsel hafıza, popüler kültürün hızla tüketen doğasına ne kadar dayanabilir?  

Bir diğer eleştirim ise Güneştekin’in, Doğu'nun kadim mirasını, Batı'nın sanat piyasasında pazarlanabilir bir "egzotik malzeme" olarak sunması. Doğu'yu ve geçmişi anlatan bir sanatçının, Batı’nın sanatsal beğenilerine uygun bir biçimde "tercüme" edilmesi sanatının samimiyetini sorgulatıyor. Kendi coğrafyasının sorunlarıyla, kültürel derinliğiyle, tarihsel yaralarıyla ne kadar yüzleşiyor? Yoksa tüm bunlar sadece Batı'nın ilgisini çeken "etnik" bir süslemeye mi dönüşüyor?  

Güneştekin'in sanatı elbette değerli. Ancak sanatın magazinle bu kadar iç içe geçmesi, onu daha erişilebilir kılmak yerine yüzeyselleştirme riski taşıyor. Bir sanatçının görünür olması önemli, fakat sanatın popüler kültürün tüketim çarklarına kapılıp anlamını kaybetmesi, sanatın kendisi için bir tehlike değil mi? Sanatçı, Doğu’nun kültürel mirasını modern sanatla harmanlarken, bu mirası gerçekten yaşatıyor mu, yoksa sadece Batı'nın ilgisini çekebilecek bir vitrin mi sunuyor? İşte asıl sorgulanması gereken nokta bu olmalıdır.