İHANETİN SESİ ÇIKMAZ

Bir gürültü kopmaz kırılırken güven,
Ne bir çığlık duyulur, ne bir feryat.
En derinden vurur kuytuya sinen,
İhanetin sesi çıkmaz, derindir bu hayat.

Kelimeler sığınaktır gürültülü dünyaya,
Yazarak sustum dersin, biter kelam.
Düşerken kalpteki o kırık ayna,
Geceye dökülür sessiz bir selam.

Bir Ümit saklanır her yıkıntının altında,
Bir tesadüf değildir ruhun bu sızısı.
Mühendis titizliğiyle çizilen o çizgide,
Küllerinden doğar o mağrur alın yazısı.

Sustukça ahenkle dökülür mısralar,
Şarkı sözü tadında, hüzünlü ve derin.
İhanetin sesi çıkmaz ama izi kalır,
Yazmak, en kutsal ilacıdır bu kederin.