İnsan Bir Günde Değişmez

İnsan bir günde değişmez. Kimse bir sabah uyanıp bambaşka biri olmaz. Bir gecede olgunlaşmaz, bir gecede yorulmaz, bir gecede vazgeçmez insan... Bunların hepsi zaman ister. Çünkü insanı değiştiren şey takvimler değildir; yaşadıklarıdır. Biraz kırgınlık değiştirir insanı, biraz hayal kırıklığı, biraz da karşılık bulamamış duygular...

Önce küçük şeyler olur. Eskiden heyecanla beklediğin bir mesajı artık merak etmezsin. Bir zamanlar saatlerce konuşabildiğin insanlarla birkaç cümle kurmak bile yorucu gelir; bazı kalabalıkların içinde kendini daha yalnız hissetmeye başlarsın. Kimse fark etmez. Sen bile... Ama değişim çoktan başlamıştır.

İnsan bir anda güçlenmez. Defalarca düştükten sonra ayağa kalkmayı öğrenir. Bir anda suskunlaşmaz; söylediklerinin karşılık bulmadığını gördükçe sessizleşir. Bir anda vazgeçmez; beklemekten yoruldukça bırakmayı öğrenir.

Belki de bu yüzden bazı insanlar "Çok değişmişsin." derken yanılırlar. Çünkü gördükleri şey değişim değil, sonucudur. Kimse geceler boyu düşünülenleri bilmez. Kimse içten içe verilen mücadeleleri görmez. Kimse insanın kendi içinde kaç kez yıkılıp yeniden ayağa kalktığını fark etmez; sadece son hâline tanık olurlar.

Oysa insanı değiştiren şey büyük olaylar değildir çoğu zaman. Bazen tutulmayan bir söz, bazen yarım kalan bir dostluk, bazen de hiç gelmeyen bir özür...

Birikir. Sessizce... Ve insan, fark etmeden başka birine dönüşür.

Ama bu dönüşüm kötü bir şey değildir. Çünkü bazı değişimler kaybolmak değil, kendini bulmaktır. İnsan büyüdükçe herkese yetişemeyeceğini, her savaşı kazanamayacağını, her insanı yanında tutamayacağını ve her hikâyenin istediği gibi bitmeyeceğini kabullenir.

Belki biraz daha sessiz, biraz daha dikkatli... Ama aynı zamanda daha gerçek. Çünkü hayat insandan bazı şeyleri alırken, bazı şeyleri de öğretir.

Bu yüzden insan bir günde değişmez. Biriken günler değiştirir onu; yaşadıkları, kaybettikleri ve geride bırakmak zorunda kaldıkları...

Sonra bir gün dönüp aynaya bakar. Ve yüzündeki çizgilerden değil, içinde taşıdığı hikâyelerden anlar:

Artık aynı insan değildir. Ama belki de ilk kez, gerçekten kendisidir.