Teneşir Soğukluğu

Teneşir Soğukluğu
0 Beğen
0 Yorum

Avuçlarımda ufalanan bir mabedin kireci,

Sunak bildiğim eşikte harcanmış bir adak.

Ne bir kederin çığlığı ne bir intikam hırsı;

Yalnızca dilsiz, yabancı, kaskatı bir sokak.

 

Kullanılmış bir hançer gibi pas tutuyor hüzün,

Kabzasında yabancı parmak izleri, namluda ayaz.

İnancın kubbesi çöktü bu amansız vedayla,

Ruhum teneşir soğukluğunda; tutamıyor bir yas.

 

Öyle ağır bir uyuşma ki bu, sızıyı bile kovdu;

Eksilen her parçamın yerine oturdu kurşun.

Vaktiyle içte tutuşan o körpe yangın

Şimdi kış ortasında unutulmuş bir uçurum.

 

İstismar edilmiş merhametin posasıdır göğsüm;

Çekildi içimden dünyanın bütün sızısı da rengi de.

Harcanmış bir ömrün dilsiz eşiğinde,

Kaskatı bir boşluk kaldı geriye.

Yorumlar (0)

Bu gönderi için henüz bir yorum yapılmamış.

Yorum Bırakın