Ah Muhsin Ünlü

şimdi çirkinim ama  
çok çalışıp şair olunca geleceğim sana  
kirlerini alacağım teker teker 
annene bir çiçek babana giyotin hediye ediyorum karanlıkta 
güneş batıyor gölge soyunuyor 
canım ağrıyor morfinler kırık 
ay ışığı klişedir kadrajımda 
bel soğukluğundan ölen bir baba vurur insanların yüzüne izlenmeyen filmlerde 
filmin sonu 
kadın erkek öpüşür 
başrolü zebra öldürür 
çok gerçekçi yaklaşıyoruz birbirimize ben uzatıyorum ellerimi 
mantık izin vermiyor bu 
güzel kadınlara dua ediyorum senden olmasınlar diye 
80lerde yaşamak isterdim 
90lar da çok ayet varmış öyle demişti Ah Muhsin 
kanser oluyorum ama ölmüyorum 
estağfurullah ölümsüzlük değil benim ki 
annem hayatta hâlâ 
yazık oluyor bize bir göl kenarında 
oluyor bize yazık, bize oluyor yazık 
bir gül doğuruyorum da tartışmasız 
güller soluyor ben dua ediyorum 
inandım mı? inanmış mıydım? 
affet ama ben pek inançsızım bazen 
bazen de camiye gidiyorum 
gönlümde ki vatikanda ağırlıyorum seni 
uzak ayakların 
bir gül doğuruyorum da tartışmasız 
yazık oluyor bize bir göl kenarında 
oluyor bize yazık, bize oluyor yazık