DEFNE

Durgun bir deniz

Solgun bir yaprak

Bulutlu bir gün gibi içim

Ne yapsam açmıyor güneş

Akmıyor, ırmak kurumuş

Ne yapsam hep kış

Gelmiyor ilkbahar

Çocukların sevinç çığlıkları

Yerini ıssız dağlara bırakmış

Yaşayan bir ölü gibi

Terk edilmiş bir kasaba

Vurdum duymaz olmuş artık ruhu

Ne yapsam nafile

Buz tutmuş bir insan

İçi kan çağlayanları

Dışı kristalleşmiş bir heykel

Boncuklarını volkanını körüklemek için derinlerine akıtan

Dertlerini elmas bir kutuda saklayan

Nedir bir ruhu böyle küstüren ?

Nedir ruhu bedene hapseden?

Nedir insanı hayata bağlayan?