Yayla'dan Bozkır'a

Aynı memleket
Sen yaylalardan düşüme,
düşledikçe düşüşe esen arı kovanı 
Ordu ordu çiçeklerin uğultusu
Hissediyor musun
Her birinde ben varım
Hiçbirinde biz yokuz
Aynı memleket 
Ben bozkırdan gelme tozlu umut
Kanayan buğday hem de bir avuç 
Bir tanesini yesen doyarsın
Bir taneme bile toksun