Varoluşsal Sancılarımdan Oluşan Şiir

Bazen,

Başımı alıp uzaklara gittiğim an

Bir şeyler eksiliyor içimde

Ruhumun boşluğu artıyor

Sanırım

O da öyle demişti: Sanırım

Sonra Sanmıyorum'a döndü cümleler.

Bir şeyler eksildi içimde

Aniden bir şimşek çaktı

Işıklar söndü

Ruhumun boşluğu alevlendi

Bir hatıra düştü aklıma

Yıldırım etkisiyle

Gözlerimde çaktı şimşekler bu sefer

Değersizliğimi vurdu yüreğime

Bir kelimeyle ne kadar ezilebilirdi ki insan

Tırlar altında kalıyordu fiziksel

Yakınının ölümünü hatırlıyordu ruhsal

Başım uzaklardayken

Ruhum da oralardayken

Böyle oluyordu içim

Uzaklarda bir hayat ararken tekrar tekrar ölüyordum Sanmıyorum'larla...