‘’Gençlerin siyasete yeterince katılamaması da beraberinde gençlerin sorunlarının gündemde yer bulamaması, ülke aidiyetlerinin azalması, siyasetin geleceğin problemleri öngörülerek yapılmaması gibi pek çok sorunu getiriyor.’’ Geçtiğimiz haftalarda gençlerin siyasete katılımı hakkında okuduğum bir makalenin yukarıdaki kısmında olduğu gibi benim de dert edindiğim bir konu olması itibariyle naçizane birkaç satır yazmak istedim. Aslında bu, yeni açtığım Wannart profilimdeki ilk yazımın da konusu oldu. Bundan sonraki yazılarınsa, bu profili açmamın da sebebi olan edebiyat, felsefe, sanat, psikoloji üzerine olacağını umut ediyorum.
"Siyasetle ilgilenmemin tek sebebi, gelecekte bir gün siyasetle ilgileneceğim günlerin olmaması." son zamanlarda duyduğum iyi sözlerden biri, sahibiyse Amerikalı filozof Ayn Rand. Ülkemizde siyasetin günlük yaşantımızdaki yerinin, gelişmiş ülkelere nazaran çok daha önemli bir alana sahip olduğu aşikâr. Bu da toplumun, bilhassa son yirmi yılda, yorgun düştüğü siyasete karşı mesafe almasını da beraberinde getiriyor ki gayet anlaşılabilir. Fakat Türkiye'de, batı ülkelerindeki gibi kurumların bağımsız ve sistemin kendi içinde -yöneticilerden ayrı olarak- bir düzeninin olmamasından dolayı siyasete uzak kalmak daha az yorucu gibi görünse de aslında fazlasıyla riskli. Çünkü toplumun büyük kesimlerini etkileyen kararlar, bağımsız olmayan kurumlar aracılığıyla ve yalnızca bir grup tarafından bir anda alınıverirken sizse farkında olmadan sadece izlemekle yetinir noktaya geliyorsunuz. Bunun, henüz herhangi bir alandaki haklarının ne olup olmadığını bilmeyen milyonlara bakarak dahi anlaşılabileceğini düşünüyorum. Dolayısıyla bunun bir kısır döngü olduğunun idrak edilememesi uzunca yıllardır sürmekle beraber toplumun, bu girdaptan çıkmanın yolunun tam olarak da siyaset yapılması, güncel kalınması olduğunu ıskaladığı kanaatindeyim.
Bununla beraber gençlerin, bu denli siyasetle geçen gündelik yaşamda bile, siyasetle hiç ilgilenmediği fikriyse onlara bu konuda biraz haksızlık edildiği anlamına gelebilir. Zira burada sorgulanması gereken onların siyasetle ilgilenmedikleri mi yoksa Türkiye’de adına ‘’siyaset’’ denilen ve herkesin yıllardır maruz kaldığı kaotik, çirkin ve öfke dolu şey mi? Bu kadar kutuplaşan, bölünen bir ülkede adına siyaset denen şeye sırtını dönmek, ondan uzaklaşmak anlaşılabilir gelmekle beraber, uzak kalınmak istenen ‘’şey’’i yeniden tanımlayıp, Türkiye’de siyasetin aslında ne/nasıl olması gerektiğini baştan şekillendirmek de yine gençlerin, toplumun elinde olabilir. Yalnızca günü kurtarmaya çalışarak popülist politikalarla ülke yöneten siyasilerin, toplumun talep etmediğini onlara vermek gibi bir niyetlerinin asla olmadığına toplumun kendisinin yıllardır tanık olduğunu görüyoruz.
Tanımı yeniden yazmadan evvel ise hafızamızı güçlendirerek, hatırlayarak, unutmayarak başlayabiliriz. 2.650.000 kişinin (kaç Avrupa ülkesi nüfusundan fazla olduğunu söylemeye gerek yok sanırım) hâlâ çadırlarda yaşadığı bir ülkede; deprem ve sonrasında yaşananları, yitirdiğimiz on binlerce vatandaşımızı, Çorlu’yu, Soma’yı ve bunlar gibi son yirmi yılda olan biten her şeyi, tüm hukuksuzlukları, liyakatsizlikleri, sahip olunan hakların toplumun elinden nasıl birer birer alındığını unutup her şeyi çabucak normalize ederek siyasetten ve gündemden uzak kalmak yerine bilakis hatırlayarak, tüm olanları gözden geçirerek ve iyiyi tesis edene kadar normale dönmek yerine, toplumun bu haklı isyanını doğru yerlerde kullanarak buradan çıkılabileceğine inanıyorum.
Bu gençlik, bu toplum siyasetten uzak kaldığı ve gündemi bilmediği veya bilmek istemediği, dolayısıyla talep de etmediği için mevcut durumun içinde olan toplumun, tam da bu durumun içinde olduğu için şu an siyaset yapması, bilmesi, talep etmesi gerekiyor. Toplumun her bireyi, yaşamını doğrudan etkileyen ülke gündemini takip ederek güncel kalmak ve balıkları dahi utandıracak türden olan hafızasından kurtulmak zorunda! Yazının başında söz edildiği gibi gençler kendi problemlerinin siyaset arenasında yer bulmasını istiyorlarsa önce kendilerinin bu arenada etkin olması gerektiğini düşünüyorum. Zira gençler siyasete apolitik kaldıkları sürece siyasilerin de -onlarca yıldır olduğu gibi- gençlere apolitik kalmaya devam edeceğini ön görmek pek de zor olmasa gerek.
Son olarak, gözlediğim kadarıyla toplumumuzda, batı memleketlerindeki gençliğin siyasetle uğraşmak yerine yalnızca parti yapıp seyahat ettiklerine dair büyük bir yanılgı var. Bu yanılgıysa oradaki gençliğe olan imrenmeyi ve buradaki geleceğe yönelik umutsuzluğu da beraberinde getiriyor. Fakat, kanaatimce, ülke gündemlerinden haberdar oldukları ve en ufak hoşnutsuzluğa bile ses çıkardıkları için o imrenilen gençlik bugün hem parti yapabiliyor hem de seyahat edebiliyor. O yüzden hep birlikte parti de yapabileceğimiz günlere gidebilmek için öncelikle içinde bulunduğumuz bu ülkeyi ikinci yüzyılında yeniden inşa etmemiz gerekiyor. Yani bir başka deyişle, yeniden Rand'a atıfta bulunarak, gelecekte bir gün siyasetle ilgilenmek zorunda olmayacağımız o günlere...
Umutsuzluğa kapılmadan, inançla, birleşerek!



Yorumlar (0)
Bu gönderi için henüz bir yorum yapılmamış.
Yorum Bırakın