Şiir

Şiir
2 Beğen
1 Yorum

Sana Sevmeyi Öğrettim 

Hafızamda sesin..
Unuturum diye ödüm kopuyor 
Mecrada, kuytuda, köşede yüreğim 
Apaçık bir mezar yeri 
Kazıla kazıla kalbime denk geliyor 

Her fani gibi sevdim
Her ani ölüm gibi hazır kefenim 
Seni de yok saymaz mı 
Yalnızlığımı var eden hiçliğim..

Aynada ki yüzüme
Buğulu bir bakış düştü, var ya! 
‘Sana sevmeyi öğrettim’
Bir selamı çok gördün bana
Gece düşen çişemim..

Bir oyun oynamışız seninle  
Ne yazık.. ebe de senmişsin sobe de! 
Her şeyi bırakıp ‘sen gel de’ 
Gelirdim, bayram sevinciyle 

Gam telimde bir ses, bir enkaz.. 
Bu uğultulu, bu hikmetli nefes 
Sol yanımda sarsıntılı, 
Ey yar! 
Kır gitsin ‘Göğüs kafeminin’ zincirlerini 

Bu sessiz susmalarım 
Şimdilerde konuşur içimde 
Sen bir katilsin, aşkın cezalısı! 
Kalbimin suçunu da söyle.. 

Can Batman 

Yorumlar (1)

  • Bence bu ne bileyim farklı olmuş farkı ne dir bilirmisin ey okuyucu senin içindeki insanlığı anlatıyordur tam olarak sevmek,sevilmek,öpüp koklamamak gibi'dir sevmek...

    Yorum Bırakın