Her şeyin imkânsız göründüğü bir saatte yazıyorum bunları. Zamanın anlamını yitirdiği, içimin boşlukla dolduğu bir anın içine sıkışıp kaldım sanki. Çıkış yolu arıyor ama nereye baksam duvara çarpıyorum. Pişmanlık, zihnimdeki bütün düzeni altüst ederken geriye sağlam kalan tek şey sen olmuşsun. Şimdi bağırsam da, feryat etsem de hiçbir şeyin değişmeyeceğini biliyorum. O treni bile isteye kaçırdım. Yaşadıklarımıza, yaşattıklarıma rağmen hep senin varlığına tutundum. Ama görüyorum ki, zihnimin kıyılarından yavaş yavaş silinmeye başlıyorsun. Unutmak istemiyorum seni; aksine, yeniden seninle var olmak istiyorum.

Gidebildiğim tek yer, ardında bıraktığın ayak izleri. Seni mecbur bıraktığım günlerde buz gibi bir kışın ortasında çırılçıplak kaldım. Karda izlerinin üzerinde tükenmiş bir bedenimle duruyordum; sen çoktan başkalarının sıcaklığına doğru yürürken, ben içimdeki tüm meşaleleri birer birer söndürdüm.

Şimdi, her şeyin imkânsız olduğu bir yerden aralıyorum senden kalan hatıra defterlerini. Anlıyorum ki, ne kadar solsan da, içimdeki ışığın hiç sönmeyecek. Ben kimseyi senin gibi sevemeyeceğim. Yüzün, saçların, o derin deniz gözlerin zihnime kazılı; unutmam mümkün değil. Gözlerinin karanlığına gömüldüğüm bir yerden yazıyorum bunları. Sen asla okuyamayacaksın belki; ben de bir gün üstünü karalama cesaretini göstereceğim kim bilir.

Hayallerimizi tek başıma yaşadığımı sanma; her adımda seni düşledim. Şimdilerde aynı şarkıya dönüp durmam bundan. “Dön desem döner misin? ” Biliyorum, sana gelmem zor; senin bana gelmen imkânsız. Bütün yollarımı kapattığın, beni dışında bıraktığın o yerden yazıyorum. Artık yüzüm yok sana varmaya.

İçimde yaşamayı sürdüreceksin; içimde yaşatacağım bizi. Her şeye muhtaç, yetim, öksüz kalmış küçücük bir beden gibi hissediyorum kendimi. Senden sonra ailem dağıldı, evim viran oldu, odalarım buz kesti. Kendimi kaybettim; bulmak için nereden başlamam gerektiğini bile bilmiyorum. Sensiz ben de eksildim, sensiz ben de dağıldım.

Affetmediğin yerden yazıyorum şimdi. Sende bıraktığım her acı için gönülden özür diliyorum. Seni çok özlüyorum.

Ve yine de…

Hoşça kal deme vakti geldi.

Çünkü içimde taşısam da seni, artık seni bırakmanın eşiğindeyim.

Hoşça kal...