sanrıların hükümranlığı | sadık hidayet - kör baykuş

 

sanrıların da imkansız çekişmesi bu ya ne galip var ne de mağlup meçhul bir savaş. insanın en zayıf noktasını bilen kendisi kendisine karşı ama hiçbir zaman bunu bitirmeyi seçmiyor kimi zaman yenilgiyi bile oynuyor.

 

insan bu gibi karamsarlığın vücut bulduğu zamanlarda sormadan edemiyor ya gerçekten yaşanılmışları bu hatırlıyoruz yoksa kendi oluşturduğumuz kurgu çemberi içinde hapsolmak da sanrı yaratığın gücü farketmemizi mi engelledi? binlerce suret gördüm ama sanki birdi hepsi bu kadar da olmamalıydı sanki bir şeyler yanlış anımsıyorum ahlaksız polisin sözlerini 'gel gidelim içelim... rey şarabı?' neydi kim bilir.

 

dört duvar arasında saat ile bir döngüdeyim gidip geliyor ve ölüyorum. tam da bazı şeyleri akil edemiyorum niye öyle pis pis güldü ki o yaşlı, nedeni neydi yoksa o kahpeye mi? hatırlıyorum yüzünü belki de hatırlamıyorum.

 

işte böyle bir hikaye hidayet'inki bazı şeylere sadık kalınmamalı ve özgün olmalı, hayatı boyunca bir amaç aradı belki de çok iyi bir mühendis olacaktı ama olmadı doğal gazlı bir evde fransa'da vatansız yitti gitti. hikayesinde okuyana hoş gelen bir döngü var sanrıların gerçek ile tam kesiştiği noktada geri dönülen bir nokta sekiz.

 

bu kitap incelemesi yaparken tam da nasıl yapacağımı bilemediğimden anlatmak istediğini bir de ben anlatmaya çalıştım zor ama anlaşılır yazar ama anlaşıldığı kadar anlatılmıyor yada anlatamıyorum.