Böyledir işte

İçinin gittiğine bir adım atamamak

Sohbetiyle dinlediğin ezgileri

Unutmak zorunda kalmak

Böyle can sıkıcıdır

Gözlerinde can bulduğun

Yanındayken özlediğine

Bakamamak

Işıksız kalmaktır

Dudaklarından aşk şarabı içtiğin

Teninde filizlendiğine

Dokunamamak ...

Onsuz geçen günlerin tadı

Zehirlerin en keskini

Onsuzluk

Her gün ölmek

Her gün dirilip yine aynı hisleri duymaktır

Gidememek

Gel diyememek

Gelse de git demek zorunda olmak

Sözlerimi boşver gözlerimi

Yüreğimi dinle diyememek

Kalbinin bin bir parçaya ayrılması gibi bir şeydir

Ah bir de tüm bunları gizli kapılar ardında yaşamak ...

Dinle artık gözlerimi yüreğimi