yemyeşil ovalar
pırıltılı gökyüzü
şen şakıyan kuşlar
gösterişli bulutlar
güneş içimize işliyordu
ilmek ilmek
masum çocukluğumuzda
zaman bizi daha da iyi yapıyordu
günden güne
şimdi daha sisli zaman
bulutlar daha öfkeli
gökyüzü kapanmış kendi içine
ovlarımız sararmış
anlamsız günlerin esiri düştük
gülüşlerimiz eksik
umutlarımız yorgun
bitap düştük parça parça
gökyüzüne bakıyoruz
güneş bile küsmüş bize
o sapsarı ışıltılı parıltı
kaybolmuş günden güne
onunla birlikte masum çocukluğumuz
uzaklardalar artık
bizim hiç ulaşamayacağımız yerde



Yorumlar (0)
Bu gönderi için henüz bir yorum yapılmamış.
Yorum Bırakın