Tekinsizliğin Korkusu: Hell House LLC Filmi

Korku evlerini bilir misiniz? Eskiden lunaparklarda korku evi tarzı yerler olurdu. Lunaparklardan hatırlamıyorsanız bile Amerikan filmlerinden aşina olabilirsiniz. Korku treni tarzı olur. İçerde kuklalar üzerinize atlayabilir. Şanslıysanız gerçek bir insanın oyuncu olarak sizi korkuttuğu anlara denk gelebilirsiniz. Benim de küçükken böyle bir korku treni anım var. Korktum mu, hayır. Eğlendim mi, evet.

Bugün bahsedeceğim konudaki ilgili film, 2015 yılından Hell House Llc. Bu filmle garip bir bağım var. Öyle ki devam filmlerinden sadece biri yeterince kaliteli bir film. Ama benim sürekli izleyesim geliyor. Filmin konusundan kısaca bahsedeyim. Bir grup arkadaş eski bir oteli yeniden düzenleyip korku evine dönüştürmek istiyorlar. Fakat otel aslında kötü ve şeytani bir geçmişe sahip. Belgesel tadında çekilmiş film, arkadaşlar arasındaki ilişkilere de yer veriyor ve adım adım izleyici korkutuyor. Bu filmle ilgili en bilinen iki şey, korku evi konusunun işlenmiş olması ve palyaçolar. Filmi izlediyseniz o tüyler ürpertici piyano melodisini de hatırlıyor olabilirsiniz. İzlemeyenler için ise kulağınızı açık tutun, bu film sesleri ve müziği de iyi kullanıyor.

Hell House LLC filmi, kötü geçmişi olan bir otelde korku evi yapmaya odaklanır. Korku evlerinde insanlar, korkuyu deneyimlemek için para öderler ve korkularıyla yüzleşebilecekleri güvenli bir alanda olurlar (Tolle, 2026; Wiley ve ark, 2025; Solomon, 2012). Korku evlerinde bazen bir anda ortaya çıkan korkunç kuklalar bazen de kostüm giymiş oyuncu insanlar görürüz. Bunlar, hem ani korkma refleksimize hem de psikolojik gerilim unsurlarına hitap edebilirler. Bazen de kişileri olaya dahil ederek kaçış oyunu tarzında olabilirler. Böylece kişilerde “savaş ya da kaç” tepkisi oluşabilir (Avalos, 2022). 

Korku evleri, karanlık gibi en basit korkularımızı bize gösteren ve ani sıçramalarla bizi gerilime sokan eğlence araçları. Eğlence ve korkuyu bir arada düşününce biraz garip gelebilir. Bu yazıyı yazarken perili evler ve korku evleri hakkında yapılmış araştırmalara baktım. 2020 yılındaki bir çalışmada, kalp atış hızı takibi ve video kaydı kullanılarak 12 - 57 yaş arası bireyler incelenmiş. Bireylere deneyimleri hakkında sorular sorulmuş. Bu çalışmanın, özellikle korku ve keyif almanın bağı açısından önemli olduğu belirtilmiş (Andersen ve ark, 2020). Belki korku filmi sevmek de benzer bir korku - keyif ilişkisiyle ilgilidir. Kim bilir?

Karşınıza “Neden korkuyoruz, korku filmlerini neden seviyoruz?” tarzı yazılar ve içerikler çıkmıştır. Bu elbet bir yerlerde açıklanıyor. Korkuyu, hoş olmayan bir duygu olarak açıklayıp korku filmi deneyimlemeyi severiz. Korku filminin estetiği ve bizde yarattığı psikoloji bu deneyimin en önemli parçalarındandır (Park, 2018). Kovács 2022 yılındaki makalesinde, yırtıcı hayvan belgeseli izlenmelerinin fazla olması ile korku filmlerinin daha kısıtlı bir izleyiciye hitap etmesinin arasındaki farkı, uyarıcının gücüyle açıklamış. İkisinin benzer psikolojik mekanizmaya sahip olduğunu eklemiştir. Bunlar bizde genelde olumsuz duygular uyandırır. Buna rağmen tekrar tekrar izlenebilir. İkisi de bizlere güvenli alanlarımızda korku ve gerilim hissettirir. Yırtıcı belgeseller bu duyguyu, görece sakin çerçevede bize sunarken; korku filmleri kapalı alanlarla, aniden gelen sahnelerle ve paranormal olaylarla bize sunar (Kovács, 2022). 

Bu filmde bir palyaço var. Ben onun sahnelerinde çok geriliyorum.

Eğlence alanlarının vazgeçilmezi palyaçolar, genel olarak insanları güldürmeleriyle bilinirler. Kırmızı burunlu, karışık saçlı ve koca ayaklı görünümleriyle ilgi çekicidirler. Hem insansı olup hem de alışılagelen insan özelliklerinden farklı bir görünümü sunarlar. İnsansı özellikler tanıdık bir etki yaratırken, tahmin edilemez davranışlarıyla korkutucu olabilirler. Aynı zamanda, makyajları nedeniyle yüzlerindeki ifadeyi gizleyebilirler ve makyajın ardındaki kişiye dair bilgimiz olmaz. Korkuyu ve komediyi bir araya getiren palyaçolar, son zamanlarda Pennywise* ve Art the Clown** gibi karakterlerle filmlerin ana korku unsuru oldular (Tolle, 2026; Richards, 2020; Tyson ve ark, 2023; Riekki, 2022). 

Tabi, palyaço korkusunun da bir adı var: Koulrofobi. Tahmin edilmez davranışlar ve duyguları maskeleyen abartılı makyajların bu korkuda etkisi yüksek. Bunun yanında koulrofobisi olan insanların, palyaçolara karşı iğrenme duygularının da olduğu belirtilir. Kırmızı makyajların enfeksiyonlarla ilişkilendirildiği, iğrenme duygusuna yol açtığı şeklinde açıklanır. Aynı zamanda palyaçoların yüzlerindeki makyaj, onların duygularını anlayamama tekinsizliğine yol açar. Normalde hareketsiz olan insansı nesneler de insanlarda benzer tekinsizlik duygusu yaratır. Hell House LLC filminde gördüğümüz insan boyutundaki palyaço, birden hareket etmeye başladığında karakterler korkmaya başlıyor ve ne yapacaklarından emin olamayıp bağırarak kaçıyorlar (Tolle, 2026).

Bu film, korku evi konsepti ve found footage (buluntu) olması nedeniyle etkili filmlerden biri. Basit görünen ama insana tekinsizlik yaratan unsurların, filmin konusuna başarılı bir şekilde eklendiğini düşünüyorum. Hell House LLC, tek başına başı sonu olan bir film olsa da otelin karanlık geçmişine yeterince ışık tutamıyor. Serinin diğer filmleri aslında bu konuda iyiler ama onların da kötü olduğu noktalar var. Bu arada, yanlış anlaşılmasın, diğer filmlerde de akılda kalıcı ve korkunç sahneler var. Ben korku filmlerini izlerken olayların cevaplarını arayan biri olarak tüm seriyi izleyip olayları anlamlandırmaya çalışan biriyim. Ama sizler, tek filmle “Burada ne olmuş?” gerginliği yaşamak istiyorsanız bu filmi izlemelisiniz. 

Size puanımı bırakıyorum: 3.5/5. Ben filmi tekrar izlemeye gidiyorum. Siz de bu filmi izlerseniz iyi seyirler! 

Not: Palyaçolardan rahatsız olanlar lütfen dikkatli izlesin.

*Pennywise, Stephen King IT serileriyle bilinen palyaço.

**Art the Clown, Terrifier filmleriyle bilinen palyaço.

Kaynakça:

Andersen, M. M., Schjoedt, U., Price, H., Rosas, F. E., Scrivner, C., & Clasen, M. (2020). Playing with fear: A field study in recreational horror. Psychological science, 31(12), 1497-1510. 

Avalos, A. (2022). Breaking the Mold: Haunted Attraction Mazes; A Study in Reducing Predictability & Increasing Intensity, Within Unconventional Halloween Attraction Experiences. 

Kovács, A. B. (2022). The pleasure of fear: the roller-coaster ride: revisiting the “paradox of horror”. In Negative Emotions in the Reception of Fictional Narratives (pp. 3-19). Brill mentis. 

Park, M. (2018). The aesthetics and psychology behind horror films. 

Richards, R. (2020). Transgressive clowns: Between horror and humour. Comedy studies, 11(1), 62-73. 

Riekki, R. (Ed.). (2022). The Many Lives of Scary Clowns: Essays on Pennywise, Twisty, the Joker, Krusty and More. McFarland.

Solomon, A. B. (2012). Haunting the Imagination: The Haunted House as a Figure of Dark Space in American Culture. Brigham Young University.

Tyson, P. J., Davies, S. K., Scorey, S., & Greville, W. J. (2023). Fear of clowns: An investigation into the prevalence of coulrophobia in an international sample. International Journal of Mental Health, 52(1), 84-99. 

Tyson, P. J., Davies, S. K., Scorey, S., & Greville, W. J. (2023). Fear of clowns: An investigation into the aetiology of coulrophobia. Frontiers in psychology, 14, 1109466. 

Tolle, G. (2026). Clowns in Horror: A Film and Television Guide. McFarland. 

Wiley, J. K., Rivers, A. A., Johnson, O. G., Negraru, C. S., Watson, J. T., Perreault, T. M., ... & Swan, L. K. (2025). Haunted attraction: The effects of recreational fear on interpersonal bonding. Emotion. 

Fotoğraflar, IMDB’den alınmıştır.