Bu hayatta ne istediğini bilmek, insanın kendine verebileceği en güzel hediyelerden biri.
Çünkü ne istediğini bildiğinde attığın her adımın bir anlamı oluyor. Yol bazen çok zorlayıcı olsa da nereye gittiğini biliyorsun. Yorulsan bile bunun geçici olduğunu hissediyorsun. Belki her gün aynı motivasyonla uyanmıyorsun ama en azından neden mücadele ettiğini biliyorsun.
Peki ya tam tersi?
Ne istediğini bilmiyorsan…
İşte o zaman insanın zihni hiç susmuyor. Her sabah uyandığında ya da her gece başını yastığa koyduğunda, gün içinde yaptığın ya da yapamadığın şeyler kafanda bir sivrisinek gibi vızıldayıp duruyor. Sürekli “Ben gerçekten doğru yerde miyim?” diye sorguluyorsun.
Belki de en büyük yorgunluk, fiziksel değil; yönünü kaybetmiş hissetmek.
Tabii bunları söylemek kolay. Birçoğunuz “Hayat şartları da var.” diyebilirsiniz.
Haklısınız.
Bunu en iyi anlayanlardan biri de benim.
Bazen ne istediğini biliyorsundur ama sağlık, para ya da sorumluluklar önüne duvar gibi dikilir. İstediğin yola çıkacak cesaretin vardır ama imkânın yoktur. İşte insanı en çok zorlayan da bu.
Yine de şuna inanıyorum:
Sağlığın yerindeyse, hedeflediğin hayat için gerektiğinde saatlerce, günlerce, hatta yıllarca çalış. Çünkü sonunda gerçekten senin olan şey, bir şekilde seni buluyor.
Bu düşünceye öylesine sahip olmadım.
Geriye dönüp çocukluğuma baktığımda, çok istediğim birçok şeye aslında ulaştığımı görüyorum. O zaman anlıyorum ki benim olan zaten bir şekilde benim olmuş. Kimi hayaller bana dost gibi eşlik etmiş, kimileri ise zamanı geldiğinde sessizce hayatımdan çıkmış.
Belki de bazı insanlar, bazı işler ve bazı hayaller sadece bize yol göstermek için geliyor.
Bu yüzden yolumdan ayrılanlara da teşekkür ediyorum, benimle yürümeye devam edenlere de.
Ben hâlâ yolun başındaymış gibi hissediyorum.
Ne istediğimi tamamen buldum diyemem ama artık ona eskisinden çok daha yakınım. Belki kararımı verdim bile. Sadece hayatın şartları, sahip olduklarım ve sahip olamadıklarım nedeniyle henüz o yolda yürümeye başlayamadım.
Ama biliyorum ki bir gün başlayacağım.
Çünkü insan bazen önce hazır olur, sonra şartlar oluşur.
Belki de tam tersi.
Hayatın hangi sırayla ilerlediğini hiçbirimiz bilmiyoruz.
Ben sadece yürümeye devam ediyorum.
Peki ya sen?
Sen gerçekten ne istediğini biliyor musun?



Yorumlar (0)
Bu gönderi için henüz bir yorum yapılmamış.
Yorum Bırakın