Yabancı

Yabancı
0 Beğen
0 Yorum

Suskunluğun pas tuttuğu bir eşikte duruyorum bu gece,

Kelimeler boğazımda düğüm, her biri kırık birer hece.

Derdini dökecek derman kalmadı artık dizlerimde,

Ne bir sırdaş arar gözlerim, ne bir liman kendi denizlerimde.

İçimde, çatısı çoktan çökmüş bir hanın ıssızlığı var,

Hangi odaya sığınsam, duvarlarında eski kışlardan kalma kar.

Sesim kendi yankısına bile yabancı, kendi kuyusunda kör,

Yoruldum, şu göğsümdeki ağır taşları artık birer birer gör.

Zamanın dişlileri arasında ufalanmış ne varsa benden,

Bir gölge gibi sıyrılıp gitmek isterdim bu yorgun bedenden.

Aynalara küskün yüzüm, adımlarım meçhul bir yola revan,

Baksana, ruhun viran, derbeder, her köşesi ayrı bir talan.

Ne bir merhem kar eder bu saatten sonra kanayan yaraya,

Ne de bir ışık sızar geçmişle aramdaki o zifiri karaya.

Ellerimden kayıp giden yılların tortusu birikmiş avuçlarımda,

Yaprak dökümü bile değil bu, kökünden sökülmüş ağaçlarım da.

Şimdi sokak lambalarının titrek, sarımtırak vedası vurur cama,

Rüzgar, unutulmuş bir şarkıyı fısıldar kendi yalnızlığına.

Üşümek değil bu, kemiğe işleyen çok daha kadim bir sızı,

Gökyüzü bile saklamış bu gece en sönük, en uzak yıldızı.

Yüzüme çarpan şu keskin rüzgar, zihnimi bulandıran bu sis,

Sahi, bu sarhoş ayaz neye kâfi? Hangi yangını söndürür bu his?

Dondurur mu sence içimde hiç dinmeyen o sağır fırtınayı,

Yoksa daha mı çok kanatır, uyuştururken bu kor yarayı?

Bırak, varsın sabah olmasın, gecenin hükmü sürsün gidebildiği yere,

Biz çoktan alıştık nasılsa, kendi içimizde sürgün edildiğimiz o kadere.

Ne ayazın insafı var bu gece, ne de kalbimin anlatacak yeni bir sözü,

Kül oldu savruldu rüzgara, bir zamanlar içimi ısıtan o kor közü.

Şimdi sadece derin bir sükût, sadece buz tutmuş bir nefes kaldı geriye,

Ve cevabını hiçbir kışın bilmediği o asılı soru, karanlıkta hediye.

Yorumlar (0)

Bu gönderi için henüz bir yorum yapılmamış.

Yorum Bırakın