Kültürümüzün İlk Vals Eseri: Yine Bir Gülnihal

   Osmanlı Devleti'nin dağılma döneminde padişah olan Abdülmecid, o dönemki halkın büyük çoğunluğunun yenileşme karşıtı zihniyetinin aksine batı müziğinden anlayan, iyi Fransızca bilen tam anlamıyla batıcı bir padişahtır. Abdülmecid batılılaşma hareketleri doğrultusunda müziğinde yenileşip batıya ayak uydurmasını istemiş bu isteğini Dede Efendi'ye iletmiştir

   Dede Efendi (1778-1845) çocukluğunda müzikle uğraşmaya başlamış, ömrü boyunca birçok padişah görmüş ve batılılaşmaya yakından şahit olmuştur. Dede Efendi geleneksel bir sanatçıdır. Bu sebeple Abdülmecid'in kendisinden batılı tarzda eserler istemesi Dede Efendi'yi üzmüştür. Yine de batılı tarzda güzel eserler ortaya koymuştur. Yine Bir Gülnihal bu eserlerden birisi olmakla birlikte bu eserin ortaya çıkışıyla ilgili farklı iddialar ortaya atılmıştır. Bu iddialardan en önemlisi şöyledir: 

   19. yüzyıl başlarında bir Fransız müzisyen Osmanlı Sarayı'na konuk gelmiş, konuğu ağırlama görevi de Dede Efendi'ye düşmüştür. Bir ara Fransız müzisyen küçümser bir tavırla Dede Efendi'ye ''Siz hiç valsi duymadınız mı? Bildiğim kadarıyla Osmanlı'da vals hiç bilinmiyor bu konuda bir eseriniz var mı?'' diye sormuştur. Dede Efendi de, '' Bu vals nasıl bir usul? Belki de biliyoruzdur.'' demiş, bunun üzerine Fransız kemanıyla en popüler vals parçalarından birisini çalmıştır. Dede Efendi parçayı sonuna kadar dinledikten sonra biz bu valsi yüzyıllardır biliyoruz, arşivimde bir örneği olacaktı bir bakıp notalarını getireyim demiştir. Dede Efendi müzisyenin yanından ayrılarak odasında 15 dakikada Yine Bir Gülnihal adlı parçayı besteleyip, Fransız'ın yanına gelip bestesini çalmaya başlamıştır. 

İşte valsin Osmanlı'ya dolayısıyla kültürümüze girişi bu şekilde olmuştur.

ZEKİ MÜREN'DEN DİNLEMEK İÇİN:

KAYNAK: http://www.istanbulgazetesi.com.tr/yine-bir-gulnihal-makale,73639.html