Yorgunum..Ve öyle bir yorgunluk ki bu kaç saat uyursam uyuyayım geçmeyeceğini,nereye gidersem gideyim benimle birlikte oraya geleceğini biliyorum.

Yorgunum..Kimi zaman insanlara kendimi anlatmaya çalışmaktan;kimi zaman da kendimi,davranışlarımı anlamaya çalışmaktan yoruldum.

Yorgunum..Acaba insanları kırdım mı,yanlış bir şey mi söyledim,beni hala eskisi gibi seviyorlar mı diye düşünmekten youldum.

Yorgunum..Çünkü sürekli çırpınıyorum.Kimilerinin öylesine sahip olduğu şeylere benim ulaşabilmem için fedakarlıklar yapmam,ödünler vermem gerekiyor.

Yorgunum.Yaptığım bu fedakarlıkların hiçbir işe yaramayabileceği düşüncesinde boğuluyorum.

Yorgunum..Her şeyimin mükemmel ölçüde olmasını isterken mükemmelin yanından bile geçemiyorum.

Yorgunum..Ve bu yorgunluğumu kimseye anlatamıyorum anlatsam bile anlamayacaklarından endişe duyuyorum.

Yorgunum..Çünkü sürekli arıyorum masallardaki gib gerçek aşkı,ne olursa olsun arkamda dimdik duran sağlam dostlukları,kimi zaman da sadece ama sadece huzuru ve mutluluğu..Ama asla bulamıyorum.

Yorgunum..Kafamın içindeki hiç susmayan hatta birbiriyle tartışan yüzlerce ses var işin kötü tarafı hangi sese kulak vermeliyim bilmiyorum.

Yorgunum..Bir yandan çokça sıkıldığım yapacak bir şey bulamadığım bu hayat;diğer yandan yapmak istediklerimi yapamadan geçiyor ve ben ne durdurabiliyor ne de yavaşlatabiliyorum.

Yorgunum..Sabahları yataktan kalkmak için kendime bir motivasyon bulamıyorum.

Yorgunum..Hiç iyi olmadığım halde sırf diğer insanlara iyi olduğumu göstermek için taktığım maske ağır geliyor yüzüme artık taşıyamıyorum.

 

Yorgunum..Ve bu yorgunluğumu nasıl geçireceğimi bilmiyorum..