ya gökyüzüne kafamı kaldırmamın tek sebebi gece gündüz ayrımını yapmak olursa?

ya hiç tanımadığım bir insan acı çektiğinde onun acısını kalbimin en ücra köşesinde dahi hissedemezsem?

ya okuduğum kitaplarda altını çizmeye değer bir cümle bulamazsam?

ya girdiğim dükkanlarda çalışan emekçi insanlara gülümseyip selam vermek içimden gelmezse?

ya müzikleri sadece duyup gerçek anlamda dinlemezsem?

ya aşık olmadığım bir insanla sadece sevişmek için sevişirsem?

ya bir çocuğu gülümserken görmek bende de bir tebessüm uyandırmazsa?

ya yağmurdan sonraki toprak kokusu,deniz kokusu benim için sıradan kokulardan ibaret olursa?P

ya yıllarca girmek için çabaladığım işimi yaparken emekli olmaya gün sayarsam?

ya o hırslı hızlı kalabakların arasında kaybolan bir gölgeden ibaret olursam?

 

YAŞAMAK İÇİN KALBİN ATIYOR OLMASI YETERLİ MİDİR?PEKİ BU GERÇEKTEN YAŞAMAK MIDIR YOKSA SADECE TAKVİMLERİ DEVİRMEK MİDİR?