Hayatımıza devam etmek için hiçbir motivasyon bulamadığımız da bazı insanlara , bazı eşyalara hatta bazı günlere daha mı fazla anlam yükleriz? peki ya ölüm? hayatın artık size hiçbir şey katmadığını fark ettiniz mi hiç? Hayatta yapmak isteyip yapamadığım çok şey var . Görmek istediğim ülkeler , şehirler , insanlar hatta tatmak istediğim bazı duygular var . Mutluluktan ağladığınız oldu mu hiç ? gözlerinizin yaşlı değil parıltılı olması hissini yaşamak isterdim. Yaşam omuzlarımızda tonlarca ağırlıkla bizi yapayalnız bir hücreye hapsediyor . Hayatla mücadele etmek çok zor gelir bazen . Ufacık şeyler için bile mental olarak savaş vermek zorunda olmak , sürekli fedakarlıklar içinde bir hayat yaşamak insanın bütün motivasyonunu bitiriyor. Önce insanlara , sonra kendinize en son da dünyaya olan inancınızı kaybediyorsunuz . Duyguları ve hassasiyetleri fazla olan insanlara bu zalim dünyada yer yok . Bu yarış pistinde bize ait bir yer kalmamış artık . Duyguların ve düşüncelerin hiçbir kıymetinin olmadığı insanların sadece materyalist olduğu paranın unvanın olmadan bir hiç olduğun her an herkesle yarışmak zorunda olduğun iğrenç bir gezegen burası .
welcome to hell .
God help, I can't find the exit.
Yorum Bırakın