Masa

İçeri girdim.

Masa yan gözle bana bakıyor. 

-Neden geldin?

Cevap verme gereği duymuyorum ona. Sandalyelerle selamlaşıp doğruca odama giriyorum. Lambam sesimi duyar duymaz tüm parlaklığı ile odayı dolduruyor. Bu evde bana en minnet duyan o.

Masanın bana nefreti geçen gün üzerine kahve döktüğüm için. Kahve çok sıcakmış ve yeterince hızlı davranamamışım. Düşünemediği şey şu ki sıcak kahveye dokunmak istemeyen bir tek o değil. El bezleri olayı görür görmez çığlıklara boğuldu.

Koltuğu otursam beş dakika sonra hadi kalk diyor. Bu ev ben yaşamayayım istiyor.