Bugün sosyal medyada önünüze düşmüştür. Werner Herzog’un belgeselinden enteresan bir penguen videosu çıktı. İşte videoda binlerce penguen, ip gibi dizilmiş, tıpış tıpış denize doğru yürürken içlerinden bir tanesi sağına bakıyor, soluna bakıyor, sürünün gittiği yola bakıyor ve sonra sizin yapacağınız işin dercesine arkasını dönüp, dağlara doğru yürümeye başlıyor. 

Peki o penguenin gitmesi bize ne anlatıyor olabilir? 

Kendimizden örnek verirsek:

Sabah kalk, trafiğe gir, nefret ettiğin işe git, sevmediğin insanlara gülümse, ay sonunu bekle, emekli ol ve öl. Milyarlarca insan, denize yürüyen penguenler gibi aynı rotada, aynı ezberlenmiş hayatı yaşıyor. Kimse biz nereye gidiyoruz diye sormuyor. Çünkü sormak cesaret ister. Sürüden ayrılmak cesaret ister. 
Penguen belki sürüden ayrılarak ölüme gidiyor olabilir. Ama mesele ölmek ya da yaşamak değil mesele nasıl öldüğündür. Sürüyle beraber, sıradan, silik yaşayıp ölmek mi?  Yoksa kendi kararını verip, bedelini ödeyip, kendi rotanda kaybolmak mı?  Alt tarafı penguen sürüden ayrıldı ne abarttın diyenler için devam edeyim: 

Belgeseli izlediyseniz bilim adamları onu geri çevirmeye çalışıyor? Toplum da bize aynısını yapmıyor mu? Ne zaman ben farklı bir şey yapacağım, istifa edeceğim, dünyayı gezeceğim, sanat yapacağım desen hemen sana: Bırak bu boş işleri. "Saçmalama, SGK'nı kim yatıracak?", "Elalem ne der?", "Aç kalırsın..." Seni omuzlarından tutup zorla o sürüye, o mutsuz kalabalığa geri itmeye çalışırlar. Çünkü senin cesaretin, onların korkaklığını yüzlerine vurur. Sürüden ayrılan her birey, geride kalanlara "Ben korkağım" dedirtir. O yüzden seni bırakmak istemezler. Ama o penguen ne yaptı? Döndü mü? Dönmedi. Bastı gitti nereye gittiğini bilmeden.  

Velhasıl kelam;  
Penguen deyip geçme bak neler neler öğretti bize.  Penguene ne oldu acaba? Sonu muhtemelen donarak ölmek oldu. Ama özgür öldü. O, sürünün bir numarası değil efsane olan "O" penguen oldu. Sana "Dağa git öl" demiyoruz elbet. Ama o "Deniz" sandığın güvenli limanların, aslında senin ruhunu çürüten bir bataklık olduğunu fark et. Arada sırada sürünün tersine bak. Herkesin "Evet" dediğine "Hayır" deme lüksünü kullan. 

 Bilinmeze yürümekten korkma.