Andy De Emmony’nin izlediğim ikinci filmi belli ki son olmayacak. I. Dünya Savaşı sırasında, Ypres cephesinde geçen gerçek bir hikâye. İngiliz askerleri savaş sırasında bir sığınakta buldukları bir matbaayla “The Wipers Times” adlı, savaşın absürtlüğünü ti’ye alan bir gazete çıkarıyorlar. Komutanlarının baskısına rağmen gazeteyi çıkarmaya ve yayınlamaya devam ediyorlar. Çünkü savaş psikolojisindeki yorgun askerleri motive eden tek şeyin bu gazete olduğunu biliyorlar. Film boyunca yüzbaşı Robert ve silah arkadaşlarının mizahi ve müzikal bir dil kullanarak savaşın insanlık tarihinin başına gelen en korkunç şey olduğunu anlatmasına şahit oluyoruz. 

Estetik yönü çok güçlü bir film ama filme dair çok az şey bulabildim, bu kadar iyi bir filmin bilinmemesine de şaşırdım açıkçası. Savaş filmi gibi görünse de abartılı savaş sahneleri yok. Silahları var ama onlar yazmayı tercih ediyor.Sanatın barbarlığa karşı direnişini konu alan harika bir yapıt.