Kafamın içindeki Kavgam..

Hayatın anlamı neydi? Yada insanın yaşamak için kendine bir anlam mı bulması gerekti. Ne olabilirdi peki bu anlam?Bir eşyamı yoksa bir hayvanmı. Yada tüm benliğini kaybedeceğin dünyevi bir zevkmi. Yada bir insan?

Belki aylarca belki yıllarca kendi kafamın içerisinde hapsettiğim düşünceler bunlar.Doğruluğundan emin olamadığım binlerce cevap buldum tabikide yaşarken. Hala eminmisin, doğru cevapları buldunmu diye sorsanız bana inanın bilmiyorum. Ama öğrendim hayatın bazı gerçeklerini. Vaktim dolmadı ölene kadar öğreneceğim çok fazla şey var aslına bakarsanız. Her insan gibi benimde. Yıllarca çok bilinmeyenli bu soruların yanıtını arayacağım. Kendimle olan iç savaşım hiç bitmeyecek. Ölene kadar devam edecek bir iç savaş. Ruhumu hapsettiğim odanın içerisinde döne dolaşa düşüneceğim. Hiç bıkmadan soracağım. Hayatın anlamı Ne?

Her insanın görüşü farklıdır fakat bence bir eşyaya bağlanmak bir insana bağlanmaktan çok daha iyidir. Mesela bir kitap. Çünkü kitaplar kalp kırmaz ,bir kitaba bağlanacaksın. Bir kitaba bağlanmak çok kolaydır. En azından her zaman seninledir. Raftan indirip defalarca okuyabilirsin. Yada altını özenle çizdiğin satırları bir bir okuyup ezberleyebilirsin. Mutlu eder seni düşündürür taşındırır ,aradığın bazı cevapları bulabilirsin mesela. O  yüzden kitapları hep kendime en büyük sırdaş bildim. Yürüdüğüm bu uzun,bitmek tükenmeyen yolda bana sırdaş oldular.

Ama insanlar öylemi? Bir insanı bir defa tanıyabilirsin. Yada tanıdığını zannedebilirsin. Yolun sonunda ya yüz üstü bırakılırsın,yada tek başına yalnızlığa mahkum edilirsin. Sana değer vermez onlar için yaptığın herşeyi hiçe sayar ve sadece çekip giderler. Hiçbir zaman arkalarındaki insanı düşünmezler. Bu yüzden yalnızlık her zaman iyidir. Kalabalıklar içinde farkedilmez tek başına onca insanın arasından sıyrılıp gidersin. Kimsenin bağlanacağı kişi olmak zorunda değilsindir. Kimseyi mutlu etmek için çaba sarfetmene gerek yoktur.Borçlu da değilsindir. Zaten önemli olan da bahsettiğim onca kalabalığa rağmen yalnız kalabilmek. Şayet bunu başarırsanız,huzuruda bulmuşsunuz demektir. Zor birşey değil kendimden biliyorum. Belkide insanın yapabileceği en kolay şeydir yalnız olmak. Kimseye ihtiyacımız yok hayatta. Özdemir Asaf´ın dediği gibi "Yalnızlık paylaşılmaz,paylaşılsa yalnızlık olmaz."

Demem odur ki "Değmez kimse için kendi kendini yormaya.Nede olsa dönüp dolaşıp kalacağız bir başına..."