müjgan

Dert içinde yüzen onca insana rağmen, acı çekmek hep kişiye özel. Sevmeyi sevmeyen sevilmeyi elbet biliyor. İşportaya çıkıyor yarım kalmışlıklar akşamları, kimi Alsancak’ta bir köşe başında, kimi Moreno’da tenha kolluyor. Belki bir peşrev çınlıyor kulaklarımızda, belki eksik bir kanun tınısı. Hep hüzün makamları eşlik ediyor kulaklarımıza. Sen hicaz bile çalınsa hiç hüzünlü oyun havası duydun mu? Ben duydum Müjgan. Her nota geçişlerinde el çırpmalarına rağmen, kimi kırıtan güzel kalçaların arasında o isyan çığlığı si bemolün üstüne, kan kokan do diyezi duydum. Unutmayın ki herkes müşterek acısına, sevmek unutmanın baş ferdi ve kasvet dolusu baca dumanlarının yegane ahbabıdır. Yaşasın bilek kestiren Müslüm Gürses şarkıları ve asla kavuşamayan münferit aşk suçluları.

Enis