İnsan En Çok Güvendiği Kalbi Sever

Bazı insanlar güzel konuşur.
Bazıları etkileyici bakar.
Bazıları ise insanın hayatına bir anda girip her şeyi değiştirecek kadar güçlü bir iz bırakır.
Ama insan en çok bunları sevmez.
İnsan en çok, yanında kendisi olabildiği kalbi sever.
Çünkü sevmek bazen bir duygudur.
Ama güvenmek bir teslimiyet...
Ve insan, kalbini herkese teslim edemez.
Hayat boyunca birçok insan tanırız.
Birlikte güldüğümüz insanlar olur.
Uzun sohbetler ettiğimiz, anılar biriktirdiğimiz insanlar...
Ama çok azının yanında maskelerimizi çıkarabiliriz.
Çok azının yanında güçlü görünmeye çalışmayız.
Çok azına korkularımızı, eksiklerimizi ve yaralarımızı gösterebiliriz.
İşte sevgi tam da burada başlar.
Bir insanın yanında susarken bile huzurlu hissediyorsan...
Kırılmaktan korkmadan konuşabiliyorsan...
Yargılanmadan anlaşılabildiğini hissediyorsan...
Orada sadece sevgi yoktur.
Orada güven vardır.
Günümüzde insanlar sevgiyi büyük sözlerde arıyor.
Gösterişli cümlelerde...
Herkesin görebileceği paylaşımlarda...
Oysa gerçek sevgi çoğu zaman sessizdir.
Bir mesajın sonunda değil, zor zamanların içinde belli olur.
Çünkü bir insanı sevmek kolaydır.
Zor olan, ona güvenebilmektir.
Birine kalbini açmak...
En kırılgan yanlarını göstermek...
Gitme ihtimali olduğunu bile bile ona inanmak...
İnsan bunun için cesaret ister.
Belki de bu yüzden bazı ayrılıklar diğerlerinden daha fazla acıtır.
Çünkü giden kişiyle birlikte sadece bir ilişki bitmez.
Onunla birlikte kurulan güven de yıkılır.
Ve insan bazen birini kaybettiği için değil, ona duyduğu güveni kaybettiği için üzülür.
Çünkü güven kırıldığında, yalnızca karşındaki değişmez.
İçindeki bazı şeyler de değişir.
Daha temkinli olursun.
Daha sessiz...
Daha mesafeli...
Ama yine de insanın içinde, bir gün gerçekten güvenebileceği bir kalp bulma umudu yaşar.
Çünkü hepimiz sevilmekten önce anlaşılmak isteriz.
Hepimiz değer görmekten önce güvende hissetmek isteriz.
Ve galiba bu yüzden insan en çok, kendisini olduğu gibi kabul eden kalbi sever.
Hatalarıyla...
Eksikleriyle...
Sessizlikleriyle...
Çünkü gerçek sevgi kusursuzluğu aramaz.
Kendini saklamak zorunda kalmadığın bir yer bulur.
Ve insan, hayatı boyunca birçok kişiyi sever.
Ama en çok...
Güvendiği kalbi sever.