sokak lambası

Upuzun, sonunu bilemediğim bir sokaktayım. yan yana bir sürü ahşap tek katlı rengarenk evle, kim bilir hangi sahnelere konu oldular, hangi hikayelerin baş kahramanıydılar. dilleri olsa kim bilir neler anlatırlardı o gri suskun kaldırım taşları,belki anlatacaktı sımsıcak haziran günlerinde sokakta top oynayan çocukları veya aşık sevgililerin gizlice, heyecanlı adımlarını ama bugün çok suskundu belki de yağmurun verdiği soğukluk yüzündend. hava bu gece kasvetliydi konuşamadığı için sıkıntılı gibiydi. saçma düşüncelerime verdim bunları, bu havalarda hep gelirdi aklıma böyle düşünceler. sevmezlerdi beni böyle her neyse yağmurbirikintilerin üzerinden geçerek devam ettim cızırtılı sokak lambalarını aydınlattığı bu uzun sokakta yağmur biraz daha şiddetlendi. şemsiyemi açtım yoluma devam ettim. biraz daha derken sağanak yağmaya başladı. cebimdeki notlarım ıslanır düşüncesiyle iç cebime koydum, değerliydi nasıl olsa fikirlerim, düşüncelerim, hayallerim. yolda giderken evlerin ışıkları aniden söndü. içim ürperdi saatin geç olmasına verecektim ama saat çok geç değildi. adımlarımı hızlandırdım,daha sonra tek tek geçtiğim sokak lambaları sönmeye başladı.kalbim atmak zorunda olmasa terk edip gidecekti bedenimi .köşeyi döndüm tenha sokakta cızırtılı sokak lambasının altında kapşonlu eller cebinde bir siluet fark ettim korka korkailerledim garipti. o ışık sönmedi fakat arda arda yediğim soğuk bıçak darbesiyle gözlerimdeki hayat meşalesinin üzerine su döküldü, her yer karardı bir an. yere yığıldım. Baktığımda,karanlık ve beni izleyen hayallerimden başka bir şey göremedim sadece ayak sesleri ve susmak bilmeyen iç sesimden başka bir şey duymuyordum. kanlarım bedenimi son damlasına terk edene kadar durmadım, evin kapısına kadar geldim. kapının koluna yetişemeden bayıldım. tekraraçtığımda gözlerimi. artık hissedemiyordum, ruhum sanki yalnızlığa terk edilmişti sonra hatıralarım geldi bitkin düşen gözlerimin önüne. pişmanlıktan öteye gidememiş onca anı bana mı aitti? hayat bulduğum sevgilimin terk edişleri, daha sonra hatırladım. geldiğim kapı onun kapısıydı. değil yalnız önünde yığıldığım kapı, kalbinin kapısı da kapalıydı, işte o zaman anladı bir umutla atan kalbim umudun kalmadığını ve suskunluğa gömüldü. ona olan hislerimin yazılı olduğu notu veremeden…

sokak lambası

Yorumlar (0)

Yorum Bırakın