04.09.2022
199 görüntülenme
Çocukken oyuncaklar güzeldi. Oyunlar güzeldi.
Oyun oynamak mm oyuncaklarla oynamak heyacan verirdi. Ta ki oyuncak olana kadar.
Bir ateşti oyuncak olmak.
Yandım o ateşin içinde bir başıma. Başımdan aşağı kaynar sular dökülürken sadece tamam diyebildim. O tamamın içindekilerin beynimi patlacak tonlarca bomba olduğunu bilseydim.. keşke bilseydim. Bir yudum daha alıyorum genzimi yakan şarabımdan ve dünyam bulanıyor. Zaten bulanık olan dünyam daha da karanlıklaşıyor. Yaşanmaz bir hal alıyor. Ben kayboluyorum o karanlıkta. Karanlık beni içine çekiyor. Işığı görmek zor, ışığı görmek imkansız. Ben kararıyorum. Git gide karanlıkla bir oluyorum, yok oluyorum.
Yorumlar (0)
Bu gönderi için henüz bir yorum yapılmamış.
Yorum Bırakın