Taht

Odaklanamıyorum. Olmuyor olduramıyorum bir türlü. içimde bitiremiyorum, ilerleyemiyorum. Orda, o günde, sende tutuklu kaldım. Anka gibi yeniden dopmayı bekliyorum. Kül de oldum bak nasıl hala alev alev yanabiliyorum anlamıyorum. İçimdeki bu ateş ne zaman sönecek, ne zaman son bulacak bu kötü günlerim bilmiyorum. Beni düşünüyor musun diye düşünmekten bile kendimi alıkoyamıyorum. Senden o kadar nefret etmeme rağmen nasıl bu kadar sevebildiğime şaşırıyorum. Kendime aslında bütün sitemim. Canımı yakan sensin ama canımı yakmana izin veren ben olduğum için kendime kızıyorum, öfkem hep bundan. Hep kendime kızıyorum zaten. Sana gıkım çıkmıyor. Aslında böyle göğsüne göğsüne vurup hesap sormak istiyorum senden. Ağlaya ağlaya bağıra çağıra hesap sormak istiyorum. Ama sesimi duymazsın ki biliyorum. Hiç yetişemedi benim sesim sana. Gözümden akan damlalar hiç kalbine düşmedi biliyorum. Belki de bu üzüyordur beni. Bak yine sinirleniyorum. Kendi kendime konuşurken bile sinirleniyorum. Yanıma olmanı istiyorum. Bunun imkansız olduğunu bilmeme rağmen. Keşke giderken beni de alıp götürmeseydin keşke bana da benden bıraksaydın.