Bu sessiz çığlıklarımın mümkün mü yalnız beni yaralaması?
Ne geçiyorsa yüreğinden bil ki beni duyuyorsun.
Öfkeyle kararmış gecelerinin içinde acısı saydam
Ve kimsesiz bir pişmanlığı güdüyorsun.
İliklerime kadar arındım senden
Ben, ben olmanın günahını çekiyorum.
Ölse dönmez yolundan dediler
Öldüm de yolu hatırlamıyorum.
Aslında yaşamak istiyordum biraz daha
Aşk için ufak bi kırıntı ömür ayırmıştım.
Kabul edilmedi.
Teker teker saydılar. ‘’+Kaç kabuk? Kaç yara?
-Acıyın halime, bırakın.’’ Dedim.
Kabul edilmedi.
Adaletin tecelli etmesini beklerken gözlerini gördüm.
Gülüşüne vuruldum.
Öldürdüler beni.




Enis