Boşluğun İÇİNDEYİM'

Boşluğun değil kendimin içindeyim, çıkmayı hayal ediyorum..'

Rüzgar kaçtı gözlerime; o son yaşımı da akamadan kuruttu en ufak bir esinti,

Bütün bu boşluklar dolmak zorunda mı ? Eğer öyle değilse neden buram buram hissettiriyor neyi hissedemediğimizi?

Sanki her şey buz dolabında donmuş gibi;, varlıklarının ifade ettikleri anlamlardan uzakta yaşıyorlar.

Aşk kırıntılarıyla doymayı göze almışken sen,

Hayat, en cilveli yönünü gösterebiliyor; utançtan yoksun, kırgınlıklarınla baş başa bırakır.

Bütün sevdiklerin yarına uyanırken sen gecede kalakalırsın.

Sabah mı olmuş gün mü batmış?

Göremedikten sonra onun yüzünü, gün bize hiç aymamış..

Aydınlıklar yerini karanlığa bırakmış ve o trene binip gitmiş. 

Kim bilebilirdi ki her gün bindiğin trenin bir gün karanlıkta kalmana sebep olacağını?

Nasıl bir anda HiraiZerdüş'le aşktan sevmekten bahsetmeye başlar bir yazı!

Şimdi bunu herkes görmüş oldu.

Anlamak için anlaşılmak için çırpınmanın boşuna olduğunu görünce insan aynadakinden uzaklaşıyor

Sonra zamanında korktuğu uzaklık şimdi de en yakını oluveriyor..