Hayatta ne zaman tutunmaya çalışsak hep nahmahrem yerleri geldi elimize.
Oysa normal bir hayat dilerdim en başında,
bize sorulsaydı.
Fakat istediğim gibi değil hiçbirşey.
Umduğumuzu değil de önümüze sunulan hayatı yaşamak pek de cezbedici değil.
Kurulu belli bir düzenin için bırakılıyorsun.
Ne aileni ne de yaşayacağın büyüyebilceğin yeri seçebiliyorsun.
Ya akşam yemeğini bir restauranttın en havalı köşesinde yiyorsun
Ya da bir kenar mahallenin yer sofrasında..
Geleceğimizi biz belirlemiyoruz bazen..
Bazen ilk adımlarını attığın mahallen
Bazen bir parça aile sevgisi hasretiyle
Bazen bir tutam anne sevgisi..
Hayatımızı biz belirlemiyoruz bazen..
Bazenler çoğaldıkça iç çekişlerimiz daha uzun oluyor.
Ne demiş Oğuzcum Atay,
"Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım; mürekepple yazılmışlar oysa. Ben kurşun kalem silgisiydim, azaldığımla kaldım."



Yorumlar (0)
Bu gönderi için henüz bir yorum yapılmamış.
Yorum Bırakın