Unutmak haliyle zor iştir.
Her gün taze çimentoya kalebodur gibi
Paspasın altından bana göz kırpan narkotik şubenin
Geçmişimi temizlemesini bekliyorum.
Üstünü kapattığım kalbimden taşıyor.
Bitecek bir gün/tekrar güleceğim
Umut listemden Müslüm Gürses diriliyor.
‘’Aldanma çocuksu mahsun yüzüne’’
Mutlaka göğsüne inşaat demiri sokacak bir gün.
Kızarmış gözleri yirmili yaşlarımın.
En soğuk memleketin taş sokaklarına
Balmumundan heykeller yapılmış acılarıma.
Sabret diyor pamuk tarlasında yatanlar çivili yatağıma.
Taşın altında kalsam ne yazar
Beni sabah bıraksan akşama kadar topallardım
Şimdi yılı devirdi aksaklığım.
Fakat yine de;
Sağ olsun içimizde yaşayan koca denizler
Ve gök öfkeli bir yalnızlığı kalabalık karşılasın
Durulur kasırga ve baş gösterirken felaketler
Öyle bir nefes al ki ölüm içinden yaşamaya katlansın.
Son bulsun hüzün kapılarımın arsızca yakarışları
Delinsin aklın ardı karanlık, komalı trompet soloları.
Hangi deli aklına ermiş ki, ben murada ereceğim
Söz veriyorum konu ölüm olunca galip geleceğim.
Enis
Yorumlar (0)
Bu gönderi için henüz bir yorum yapılmamış.
Yorum Bırakın