Mum

Bir mum alevi kadar kalmıştı ömrüm , kahvemden bir yudum daha aldım ve mum alevinin ışığında daldım düşüncelerime.annem ve babamı en son ne zaman gördüğümü hatırlayamadım sanırım onlar geçen yıl ölmüşlerdi veya birkaç yıl önce hatırlayamadım son kez sarılmak istedim yapamadım.aynaya baktığımda yansımamı göremedim kendimi hatırlayamadım kaybolmuştum ben. Neredeydim sokakta masumca oynayan çocukların arasında mıydım veya ağlayarak sokakta çalışmak zorunda kalan çocuklar arasındamı. sınırlarımı zorlayıp hatırlamaya çalıştım. Yapamadım. Kendimi aramaya çıktım her yere baksam da bulamadım. Kimdim ben? Yıllarca düşünmemiştim, nelerden hoşlanırdım ne yapardım cevaplarını bilemiyordum. yıllarca patronumun köleliğini yaptığımı biliyorum ona göre bir ahmaktım, babama göre işe yaramaz. soğukluğu hissettiğimde kendime geldim gökyüzü karanlığa terk edilmişti. bu kaçıncı terk ediliş? Güneş tüm umudunu yitirip gitmişti tüm hayallerim gibi o da çekip gitti günün sonunda. hayattım bağlıyken mum alevine daha da körükledim alevi. yarısına gelmişti mum. zaman durmaktan yoksundu. Giderek masumluğunu kaybeden insanlığın üstüne yağıyordu yağmur belki birisine umut olurum diyerek. Mumdan akan her bir damla saçlarım düşen aktı ne başlangıçta kendimi biliyordum nede sonda. sonun geldiğini bilmesem devam eder miydi hayat? bu zamana kadar yaptığım her şey pişmanlıktan öteye gidemedi. her hatıra eziyetti benim için. başlamadan biten hayatım pişmanlıktı. mumunbitmesinde az kalmıştı hayatımda ne kendim olabilmiştim ne başkası bir hiçliğin sonlanışıydı özetim. pişmanlıkların sessiz çığlıklarıydım her derdime deva olabilmiş sözlerim eriyen mum karşısında suskundu ve sonunda mum alevinde hiç olup yandım. her son bir başlangıçtır diyerek, belki diğer hayatımda mum olurdum.

Mum

Yorumlar (0)

Yorum Bırakın