Ben ve kendim

Belki ben ağaçtım sonbaharda küsüp yapraklarını döken

Belki de bir yağmur damlasıydım, diğer damlalara karışarak daha da güçlenen kendi yolunu çizerek akıp giden

Belki ben ana kucağı, memleket bucağı...

Belki de o bucakta bir sandal; bir o yana bir bu yana savrulan

Dilden gelen bir katre söz, memeden akan bir damla süt.

Belki bir hiçim

Belki de bir piçim.

Mutfakta pişen aş, gözden dökülülen yaş, gönülden gönüle uzanan aşk

Belki kalem çizgisi, sayfalarca roman.

Belki zihinde tefekkür, zikirde tefekkül, dudaktaki hafif bir tebessüm

Belki başlangıç, belki sonsuzluk, sonsuz, son.