Bir Parazitin Son Mektubu

İntihara meyilli gerçeğe doğuştan eğimliyim

Geldim gördüm gezdim

Siktirdim gidemedim

Ağzı bozuk dizelerde sesi bozuk hecelerde

Ortada gezen minik parazitim

Dünya benim etrafımda döner

Ben hareketin kendisiyim

Dans etmek tek bildiğim

Zamparaların sevgilisiyim

Kara bir gecede çirkin bir şairle

Gerçekliğim doğrulandı

Onun bildiği kadına ne oldu

Hatırladığım üç beş şey kaldı

Dişlerini gacırtadan iyi bir dostu

Sabaha kadar konuşur sonra her şeyi unuturduk

Gerçekten unuttum aklımda sadece yüzü kaldı

Geçmişimi çarşaf çarşaf sermeyecektim

Kendime sakladıklarım vardı

Bir ucumu verdiğim herkes çekti beni

Çorap gibi söküldüm

Ayakları üşüyen bir adama sıcak terlikler sözüm vardı

Tutamadan kayboldu boşlukta

Benden bir haber alamayan yoktur gibi geliyor

Herkes alacağını almıştır

Dış mekan sesleri burada daha huzurlu dostlar

Egenin köylerinde bir son hayal etmemiştim

Ben hiçbir zaman son hayal etmedim

Tanrıdan evler arabalar istemedim

Tek duamı kabul etmeyişine yarım ağız teşekkür ederim

Şımarıklığın luzmü yok tanrılığını bilsin

Hala pek hevesli değilim

Ama madem huzur yok bana

Size de olmasındı ne diyeyim?

Doğduğum yere döndüm

Başladığım yerde bitirirsem hiçbir şey yapmamış mı sayılırım acaba?

Bu matematiğin böyle işlediğini sanmıyorum

Hatta matematiğin artık pek işlediğini sanmıyorum

İki kere iki bin altıyüzyetmiş sekiz eder

Gerçek artık bu derse kravatlı bir asalak

Geriye kalan zaten biat eder

Geçmişimden sürüklediğim eylemler var

Öfkeli kalabalıklar sisteme bağıran

Eminenin kocası istifa

Döviz pankart demektir benim dünyamda

Bu borsacılar kim kapıda?

Güzel bir kuyu kazmıştım kendime tırnaklarımla

Orada günahlarımız birbirine denkti

Kanallar hiçbir televizyondan çekmezdi

Kimse izimizi süremezdi