Bazen yorulmak, dinlenme isteği değildir.
Sadece durmak istersin.
Ne ileri gitmeye hevesin kalmıştır
ne de geriye dönmeye gücün.

İstiyorum diyorum, içimden gelmiyor.
Vazgeçiyorum diyorum, bırakamıyorum.
İstekle isteksizlik arasında,
iki adım arası kadar kısa ama bir ömür kadar uzun bir yerdeyim.

Üzgünüm ama taşmıyorum.
Kırgınım ama hesap sormuyorum.
Sanki bir şeylere veda ediyorum
ama adını koyacak cesaretim yok.

Belki bir dönem kapanıyor,
belki ben biraz sessizleşiyorum.
Herkes anlamak zorunda değil.
Ben bile bazen kendimi kaçırıyorum.

Eğer bu bir vedaysa,
yüksek sesle olmayacak.
Yavaşça.
Olduğu kadar.