Bazen her şey yolundaymış gibi yapıyorum ama içimde bir şeylerin eksik kaldığını hissediyorum. Günler geçiyor, konuşmalar yapılıyor, planlar kuruluyor ama bazı sorular hep erteleniyor. İnsan çoğu zaman ne aradığını bile bilmeden arıyor. Yorulduğunu söylüyor ama asıl yoran şeyin ne olduğunu hiç tam adlandıramıyor. Zaman her şeyi çözüyor denir ama bence sadece üstünü örtüyor. Bazı şeyler unutulmuyor, sadece sessizleşiyor. Sonra bir anda, hiç beklenmeyen bir anın içinde tekrar karşıma çıkıyorlar. O an anlıyorum: Kaçtığım şeyler değilmiş beni bekleyen, yüzleşmediklerimmiş. Belki de hayat dediğimiz şey büyük cevaplardan çok küçük fark edişlerden ibaret. Ve insan, gerçekten anladığını sandığı yerde değil; durup hissettiği yerde değişiyor.