Bugün aram iyi değil sıklamen ve tütsülerle.

Kokladım çok güzeldi ruhumu mest etti yakınca ağırlaştı nefes alamadım işte tam oradayım ruhuma güzel gelen o şey bir süre sonra ruhumu zapt edip beni onun içine çekiyordu. Pencereyi açtım sıklamenlerin yerini değiştirdim. Zihnimdeki düşünceleri başka bir belleğe gönderdim bir daha rahatsız edemezdi hayır sıklamen ait olduğu yerde durmuyordu belki ait olmak gibi bir çabası yoktu  mühim değildi  ilk defa orada o anda bıraktım tütsü bitmişti bir süre etrafın sesini dinledim martı çığlığı ,yosun kokusu ,kayalıklar bahçesi güzel evler vardı .Kendi bahçeme baktım -sıklamenin yerini sürekli değiştiriyordum- neden güzelleştirme çabası içindeyim olduğu yerde güzel değil mi olmaktan bir şeylerin var olmasından elimi eteği çektim ve sıklameni serbest bıraktım aldım bir tütsü daha yaktım alıştığım o güzel kokuyu unuttum alışmış olduğum o düzeni -yerli yerinde duramayan nesneler gibi zihnimde bulut gibi dağılan aitsiz , kimliksiz düşünceleri- olduğu yerde bıraktım işte bu düzensizliğe artık aşina değilim sıklameni öptüm üzerinde ceketiyle anahtarı verip cebinde az bir tütsüyle çıkıp gitti çay demledim bahçede ben kalmıştım nefesimi hissettim.

Beyza Çancı