Ben Bazen Yaşamak İşini Beceremem

Ben bazen yaşamak işini beceremem, çok bazen

Aynanın karşısına geçip sorduğum öylece bir soru, kimsin sen?

Daralan nefesim sıkışır göğüsümün içlerinde

Akmaya hazır gözyaşlarım şaşırmış yolunu, bir yerlerde

Sahip çıkamıyorum daha gözyaşlarıma bile

Doğrularım savrulmuş arıyorlar beni, parça parça

Karanlık bir gökyüzünün altında

Midem bulanıyor bazen, çok bazen

Saldırı altındayım sığınacak liman arayışı da cabası

Nasıl kuvvet bulacağım bilmediğim onca şey kapımda

Bekliyorlar içeri onları almamı

Suçu başka şeylere atmak çok kolay

Güneş yaktığında mı ancak sığınağın olur ay

Dünya geniş olsa ne fayda

Sen ona ait olmadıktan sonra

Ne uğruna feda ediyorsun asıl benliğini

Etimle kemiğimle nefret ettim, yaktım sevdiğim her şeyi

Kaldırmak güç geliyor artık kalemimi

Toparlayamıyorum içimde biriken cümleleri

Bu yazının herkesçe kabul görerek gerekir yakılması

Kimse hatta ben bile dönüp okumamalıyım

Bazı şeylerin kapağı açılmamalı

Bırak kalsın toz içinde

Orda dursun açıp zehirleneceğine, kalsın yasaklı

Ben bazen yaşamak işini beceremem, çok bazen

Aynanın karşısına geçip sorduğum öylece bir soru, kimsin sen?