YARINLARA AÇ

Ertesi güne götürebildiklerimiz kadar hayat aslında . Geçmişe dayalı garip bir haksızlık içeriyor gibi gelebilir belki ilk izlenimde sizlere ancak geçmiş denilen kavram da bir şekilde ruhlarımızın iç cebinde birike birike yarına bizlerle birlikte gelen bir tecrübe bütünü olduğundan peşin yargılı olmayın lütfen . Hayat yarına taşıyabildiklerimizden ibaret . Bugün son günümüz olacak olsa bile , o ana dek biriktirdiklerimiz ve yarına sarılma içgüdümüz , yarını , şu andan çok daha kıymetli kılıyor .  Çünkü yarın , beklentilerle dolu bir sahnedir . Bugün çoktan yarım kalmış olsa bile , yarın her şeyin en başından başlayabileceği sistematik bir yenilenme kurgusuyla dolu aslında . En karanlık düşüncelerle dolu yanı da inanır hayatın bu duruma , en aydınlık penceresi de . Yarına dair olan inancın bittiği noktada kopuyor aslında film . Oradan sonrası şeffaflığını yitiriyor bir noktada . Çünkü bir noktada , varacağın yerde seni beklemesini istediğin garip umutların var . Kafan o anın tamamlanması adına çalışıyor bir şekilde . Hatta bir şekilde o ana çağırıyorsun  talep ettiklerini . İnan bana tüm aldanmışlıkların acısını bile , göğsünün içinde bir yerde oraya götürüp , alternatif bir güzellikle örtmeye çalışırken bile yarını çekiyor canın . Bitmesi adına  çaba harcadığımız pek çok şeyin aksine , doğmasını istediğimiz en güzel şey , yarın . Öylece durup telaşlı , kaygılı , huzursuz , bitkin haline bunu söylemen gerekiyor . Garip bir yabancıyla sevişen dudaklarına soru soracak olursan , yarın sabah kalktığında tadını sevdiği bedenin yarın sabah yanında olup olmayacağına takılır ilk olarak . Gece biterken yarın sabahın kaçta başlayacağının sorgusu uyanır aklında . Bariz şeylerin ardında bir bilinmezliğe adarsan ruhunu , yarından istersin en erken ve uygunca . Ah şu çaresiz bugünlerin yarınları . Ötede bir yerde her daim var olacağına inanarak sarıldığımız yarınlar . Çok büyük konuşup '' YARINDAN HİÇ UMUDUM YOK ! '' diyenler ne kadar da kandırıyorlar kendilerini . Yarına dair bir umudun olmadığında , tüm kapılarını kapatman gerekir hayata . Çünkü sindiğinle kalırsın bir ruha , bedene , zihne ve çıkmazlara . Ancak ertesi günün en lanet halinde bile tadılabilecek garip bir an mevcut . Çıkar dolu gözlerin içerisinden tut , çok daraldığın garip süreçlerin içerisinde bile , yarının bir bulmacası mevcut her daim kıymetli okurlarım . Her daim durmadan koşup giden bu dakikaların , çölünü sevmiş bir akrebin ve rüzgara bulanmış bu yelkovanın bir bildiği olmalı değil mi ? İçinde bir şekilde kaybolduğumuz bu boşlukların içerisinde , yarınları bizlere arzulatan çok tuhaf şeyler var . Ulu bir ağacın denize hürmeten uzattığı garip gölgesi ve serin kıyıları ,  gün döngüsünde ışıl ışıl ışıklara dönüşen gece örtüsü ve altında umarsızca dalıp gittiğin tüm düşüncelerin arasında , güvenle ya da güvensiz bir şekilde yarına doğru uzanan tüm  varlığın oradan bir şeyleri kazıp çıkarmak istiyor . Ellerin her titrediğinde , dilin her sessizleştiğinde , kalbin ritmini her kaybettiğinde , bugün olmasa bile dediğinde , yarın orada öylece seni bekliyor . Bir aptalın umudu olarak belki , bir çocuğun neşesi ya da bir maceracının hevesi , belki yaşanması gereken bir yüzleşme anı . Belki uykudan uyanınca yapman gereken bir ilk davranış arzusu ile . Orada bir yerde seni bekliyor . Hem dahilinde ruhunun , hem haricinde gururunun . Yarın bir şekilde birikiyor kıyılarına . Anladıkça büyüyor , büyüdükçe daha çok anlıyorsun . Kıymet dolu yarına sarılmak gerekiyor bir şekilde . Tüm bu umutsuz bugünler , dünlerin yarınları olsa da beklemek , çabalamak , ummak , istemek , bulduğunda güzelleşmek ve kaybettiğinde küsmemek gerekiyor galiba . Dudaklarımın arasına değen , bana ya da başkasına ait en ufak bir nefeste hissedebiliyorum bunu . Dünlerinde ben olmadığım garip ruhlarda ve bedenlerde . Dününde kaldıkça yıprandığım ve yarınlarında oldukça heveslendikleri bir şey olabildiğimde , bizzat aynı şekilde hissettiğimde anladım . Yarından alacaklıyız kıymetli dostlarım . Kalplerinizi yarınlara açın ki , dolacak tüm hayata dair inançlarımız yerlerini bulsunlar ...