Meleklerin Payı ve İkinci Bir Şansın Bedeli

Ken Loach’un Meleklerin Payı (The Angels’ Share, 2012) filminde Robbie, yeni doğan oğlunun kendisi gibi bir hayat yaşamasını istemiyor. Ama geçmişte işlediği suçlar peşini bırakmıyor. İş bulamıyor, Glasgow’daki şiddetten uzaklaşamıyor. Değişmek istese bile hayatında buna yer açılmıyor. Film de tam burada insanın aklına takılan bir soruya dönüşüyor. Birine ikinci bir şans verildiğini söylemekle, o şansı kullanabileceği koşulları sağlamak aynı şey mi?

Geçmiş Peşini Bırakmayınca
Robbie’nin oğlunu ilk kez kucağına aldığı an, onun için bir şeylerin değişmesi gerektiğini hissediyoruz. Artık yalnızca kendi hayatından sorumlu değil. Yine de baba olmak istemesi, ona bir iş ya da güvenli bir gelecek vermiyor. Kamu hizmetinde tanıştığı gençler de sabıka kayıtları yüzünden benzer biçimde sıkışmış durumda. Loach, Robbie’nin yaptıklarını görmezden gelmiyor. Ama bir insanın geçmişinden çıkmasının neden bu kadar zor olduğunu da gösteriyor. Toplum onlardan değişmelerini bekliyor, sonra da önlerine kapalı kapılar koyuyor.

Harry’nin Robbie’yi viskiyle tanıştırması bu yüzden önemli. Robbie’nin tat ve koku konusundaki yeteneği, belki de ilk kez birinin dikkatini çekiyor. Viski tadımı sırasında onu alışık olmadığı bir ortamda görüyoruz. Başta oraya ait değilmiş gibi dursa da öğrendikçe kendine bir yer açıyor. Robbie’de yeni bir şey ortaya çıkmıyor aslında. Harry, onda daha önce kimsenin bakmadığı bir şeyi görüyor.

Birkaç Damla Kime Yeter?
Filmin adı, fıçıda yıllanırken buharlaşan viskiye verilen addan geliyor. Soygun da bu küçük kaybın etrafında şekilleniyor. Nadir bir viski için büyük paralar ödeyebilen insanların fark etmeyeceği birkaç damla, Robbie ve arkadaşlarının hayatında çok büyük bir karşılık bulabilir. Aynı fıçıya bakan insanların gördüğü değer birbirinden bambaşka.

Soygun başladığında film daha hareketli ve komik bir hâl alıyor. Arkadaş grubunun birbirine tutunma biçimi, hikâyeye beklenmedik bir sıcaklık katıyor. Ama güldüğümüz anlar, Robbie’nin nereden geldiğini unutturmuyor. Finalde onun için bir çıkış ihtimali beliriyor. Yine de film bittikten sonra akılda kalan şey yalnızca bu umut değil. Robbie, Harry’yle karşılaşmasaydı ne olurdu? Onun kadar yetenekli olup bunu gösterecek birini hiç bulamayanlara ne oluyor?

Meleklerin Payı, ikinci bir şansın ne kadar güzel olduğunu anlatırken ona ulaşmanın ne kadar tesadüfi olabileceğini de hissettiriyor. Robbie’nin hayatını değiştiren yalnızca yeteneği değil, birinin o yeteneği görüp ona inanması. Belki de filmin asıl meselesi burada. Herkesin bir payı var deniyor, ama o pay herkese aynı kolaylıkla düşmüyor.

Kaynakça Önerisi
British Council, The Angels’ Share film kaydı
Festival de Cannes, Ken Loach ve ekibiyle 2012 basın toplantısı