İnsanlığımı Yitirirken

İnsanlığımı Yitirirken
  • 0
    0
    0
    1
  • İlk defa japon bir eser okudum,Allah'ım çok güzel ölüp bayıldım diyemem ama bazı çarpıcı güzel cümleler yakaladım ve yazar Osamu Dazai biraz melankolik bir adam en bilindik eseri bu zaten birkaç eseri daha var işte;"Son yıllar,Batan güneş"gibi.

    Beğendiğim altını çizdiğim,kafamda soru işareti uyandıran bazı kısımlar;

    §Ne dedin? İnsanlara inancım kalmamış mı ?ne zaman mı Hristiyan oldum? tüm insanların günahkar olduğuna inanmaya ne zaman mı başladım? belki birileri beni böyle şeyler diyerek küçümser .Ama neden insanlara dair inancı yitirmek sizi doğrudan dine giden yola yönlendirsin ki? benimle alay edenler bile,çevrelerindeki kimseye güvenmemelerine ve onlar tarafından güvenilmemelerine rağmen akıllarına Yehova'yı ya da herhangi bir ilahi hiç getirmeden hayatlarına mutlu mesut yaşamıyorlar mı?
    § Benim için kadınlar erkeklerden yüz kat daha anlaması zor insanlar.Ailemde kadın nüfusu çok....Buna rağmen kadınlarlayken ince bir buzun üstüne yürür gibi hissediyorum.Bana neredeyse tamamen anlaşılmaz görülmüşlerdir.Karanlıkta yürür gibiydim.zaman zaman kazara kaplanın kuyruğuna bastım ve bunun sonucunda korkunç bir yaralanma yaşadım.
    §Tüm kadınlar aklımı karıştırıyordu.Hayatlarını sürdürürlerken akıllarından neler geçtiğini anlamaya çalışmak, bir solucanın düşüncelerini okumaya çalışmaktan daha karmaşık, daha zahmetli ve daha rahatsız ediciydi.
    § 'Yoksulluk kapıdan girince aşk pencereden uçar.'Çoğu insan hep yanlış anlıyor.Bu,erkeğin parası bittiğinde kadının ondan ayrıldığı anlamına gelmez.Şu demek bir adamın parası bittiğinde... kalbini kaybeder,değersizdir.O kadar zayıflar ki gülemez bile, garip bir aşağılık kompleksine kapılır,çaresiz kalır ve kadını kendinden uzaklaştıran o adam olur.Bu noktaya yarı delirir ve uzaklaşa kadar itmeye itmeye ve itmeye başlar.
    § İnsan denen varlık o kadar kolay bir şekilde, bir çırpıda değişebilir ve utanç verici,hayır,gülünç derecede korkunç bir değişim geçirirdi.
    § Başkaları tarafından çok sevindim ama görünüşe göre onları sevme yeteneği bende yoktu(Ya da, insanlar âleminde "sevgi" denen şeyin olup olmadığından bile şüphe ettiğimi söyleyebilirim.)
    § Ben Tanrı'dan bile korkardım.Tanrı'nın sevgisine değil,gazabına inanırdı.İnanç.Bu yalnızca Tanrı'nın kırbacını yemek üzere mahkemeye çıkıyormuşum gibi bir histi.Cehennemin varlığına inansam da cennet benim için yokt
    § Birbirlerini zerre anlamadan en iyi arkadaş olduklarını sanıyorlar.Yaptıkları hatayı asla anlamadan sürdürüyorlar yaşamlarını ve aralarından biri ölünce ardından konuşma yaparken ağlıyorlar.
    §Toplum dediği tam olarak neydi?insanın çoğulu mu? toplum denen şey tam olarak nerede bulunuyordu?Tüm hayatımı toplumdan korkarak,onu güçlü, ürkütücü ve korkutucu bir şey olarak hayal ederek yaşamıştım.Ama Horiki konuşurken birden anladım.
          "Toplum dediğin şey sen değil misin?" Bu cümle dilimin ucuna kadar geldi ancak Horiki'yi kızdırmak istemediğim için sustum.
    (Toplum bunu kabul etmez.) 
    (Toplum değil.Sen kabul etmezsin, değil mi?)
     (Eğer böyle yapmaya devam edersen, toplum sana iyi davranmaz.)
     (Toplum değil yani.Sen.)
     (Toplum seni canlı canlı gömer.)
    (Toplum değil.Beni gömecek olan sensin, değil mi?)
    ...
    Ancak o zamandan itibaren bu yarı felsefi inancı,"Toplum dedikleri bireyden ibaret değil midir? fikrini sürdürdüm.
    § Büyük şiddetli neşelerden kaçabilseydik,büyük acılardan da kaçabilirdik.
    § Toplu.Bu kavramı az da olsa kavrayabilmeye başladığım hissediyordum.Bu bir bireyle diğeri arasında, spesifik bir anda gerçekleşen bir mücadeleydi ve tek yapman gereken o anda kazanmaktı.Hiç kimse bir başkasını tamamen fethedemez ve bir köle bile bir kölenin hakir karşılık verişinin altından kalkar,bu yüzden yapabileceğimiz tek şey, o anda ve orada, tek bir zarar atışıyla her şey üstüne bahse girmek; ya hep ya hiç bahsi.
    § Erkekler,genellikle,görünüşten başka hiçbir şeye önem vermeyen, cimri,korkak, titrek yaratıklardır.
    § Benim için "insanlar alemi"denen yer,her şeye karşın korkunç bir yerdi.Kesinlikle her şeyin tek bir hamleyle neticelendiği sevimli bir yer değildi.
    § Ona göre ben hala, ölmeyi bile becerememiş utanmaz, aptal bir hayaletten,"yaşayan bir cesetten" başka bir şey değildim.Beni kendi eğlencesi için kullanabileceği zaman, öyle yapıyordu.







    Yorumlar (0)

    Bu gönderi için henüz bir yorum yapılmamış.

    Yorum Bırakın

    Yorum yapmak için üye girişi yapmalısınız. Üye girişi yapmak için buraya tıklayınız.