kalemini özledim

hayat durgun bir su görüntüsü gösterdiğinde kabuğuma sinerim hemen. çatlaklardan sızan gün ışığını izlerken düşündüğüm çokça şey vardır aklımda. kalbimin düşüncelerini merak eder aklımı ikinci sıraya alırım. daralan bir kalp o kabuktan sızan ışıklarda daha da daralır. düşünceler, insanın üzerine bir kabus gibi çöküyor çünkü. aslında işin olayına bakarsanız insan kendi istekleriyle sınanıyor. çünkü yaptığınız veya aldığınız her tercih/seçim/karar sizin karşı karşıya elbette ki kalacağınız sınavınız oluyor. üretkenliğimde tek bir kişiye karşı olan hislere yönelmek benim sınavım oluyor. görür mü acaba kuşkusu düşüyor hemen üzerime. misal verdiğim şeylerden çokça hisse çıkarılabilir. 

şairane yanım yalnız kalmayı pek istemiyor. çünkü kalabalıklarda veya sevdiğim insanların yanında olduğumda bu şairane yanım bildiğin kabarıyor. o kadar coşkulanıyor ki kendini unutuyor arsızca. koştur koştur gidiyor titrek ve ürkek düşüncelerimin üzerine. canının sıkıldığını atıyor, sevdiği parçaları yüceltiyor. işine geldiği gibi gönlünden geçenleri istediği şekliyle kabulleniyor. geriye dönüp bakıyor gün sonu raporuna. kuşkusuz bir huzur bürür her tarafını. çünkü o koyduğu küçük hedeflere ulaşmış ve çoktan içinde ki yarış hissiyatını hafifletmiştir.

şimdi gelelim asıl akla, nedir bu akıl? size karşı tüm mantığıyla gelen ama karanlık tarafa çeken mi? mantığıyla gelip sizi aydınlığa çeken mi? ya da iter mi akıl sizi? veya hep bir tarafa itmek/çekmek mi ister akıl sizi? bence akıl bunları bir çocuksu tavırla yapar size ama sizin durduğunuz yere göre hazırlar bunu. misal istediğiniz yalnızlığı oluşturdunuz ve sadece size keyfini sürmek kaldı. akıl sizi kalabalığa iter (benim için itici). dirayetli bir şekilde sağlamaya çalışırsınız direnişinizi. akıl bu sefer sizi farklı yollardan gelerek itmeye çalışacaktır. yine bu yalnızlığın keyfini sürüyorsunuz. akla karşı koydunuz ve o’da duruldu. sessizce hatta narince şu fikri koydu hemen “peki bu anın tadını yalnız mı çıkaracaksın?” sizde "evet öyle yapacağım" dediniz. bu sefer sizi anlamayacaklarınının ve yaşadığınızı bilmeyeceklerinin kanıtını koyacak önünüze. ama siz eğer akıldan akıllıysanız yalnızlığın zaten bir amaç olduğunu öne sürüp sıyrılacaksınız. ama tabloyu biraz daha sabitleyip incelediğinizde, o sallantılı görüntünün aslında size doğruyu fısıldadığını görebilirsiniz.