ben hep kapıya yakın oturdum

bir milim ötede dikenler varmış da hareket edersem batacakmış gibiler.

ya korkak, ya radikal, ya umursamaz. hangi sıfata sığdırırdım bilmiyorum, tek bildiğim şey benim o koca yüreğimden çok daha farklıydı bu. çünkü bazen neden gittiğimi bilmezdim, arkamı dönmek o kadar kolay olurdu ki

ben bile şaşırırdım. öylece arkamı dönmek ve bir daha özlememek dahi.

bir adım atma bana doğru, sağ ayağım eşiğin  bir diğer tarafında. kapının kapanmasına dahi iznim yok, gözlerimi ayırmama keza. öylece bekleyeceğim, ne de olsa bana bir adım atacaksın ya da buna teşebbüs edeceksin. işte o zaman bu kapıdan çıkıp gideceğim. arkama bile bakmadan, bir daha ismini hatırlamamak kaydıyla. 

üstüne kapılarımı çalarsan çığlıklarımı esirgemem senden, bağırarak ağlarım hatta. 

belki de senden korkuyorumdur. 

belki de kendimden korkuyorumdur.

bu kadar tetikte olmaktan, yalnız olmaktan korkuyorumdur. inanır mısın? bilmiyorum. içtenliğimi ortaya koyuyorum ki bilmiyorum. bu suni bir yalnızlık mıydı? hak ettiğim ya da benim ellerimin bir eseri miydi?

eğer ki o kapıları tekrar çalarsan bir bir yüzüne çarparım. benim çıktığım kapılar ben açana kadar kapalı kalmak zorundalar, yoksa kapımı her zorladığında asla aşamadığın dikenli tellerim biraz daha boğazıma saplanır. 

o teller benim yarattığım birer yanılsama belki de evet... fakat onlar beni öldürecek kadar gerçekler ve buna izin veren de yalnızca sensin. 

 

ben kapıya yakın oturmak zorundayım, eğer istediğimde gidemeyeceğimi hissedersem her yanımdaki teller beni yaşatmayacak. bu izleri hep taşımak zorunda bırakacaklar benim cılız bedenimi.

senden korkuyorum evet, hepinizden korkuyorum. artık bu kapı tıkırtıları zihnimi ele geçiriyor, kaldıramıyorum. 

sınırlarımın ihlalinden hiç bu kadar korkmamıştım, kendi egemenliğimi kaybetme dürtüsü beni nefretin her türlü tonuna boyuyor. 

üzgünüm kapının dışında bekleyenlerden... kim olduğunu bilemediğim herkesten özür dilerim, belki babam, dostum ya da ablam. bu sınırları ben yaratmış olsam da yırtmak için ellerimi parçalıyorum. 

sadece,

lütfen artık kapımı çalmayın.